Koester de kracht die kleurt
zie haar als hun hoop
breek wat de mens besmeurt
wees zuinig met uw biotoop
Koester de staat van de straat
de schoonheid en haar geur
– niet verkracht nog door de winst –
hoog verheven boven ’t blauwgezeur
Koester de spiegel van uw zijn
en uw schatplicht aan wat komt
passeer bedrog en boekhoudpijn
spreek – zonder leugens uit de mond
Koester kortom ’t collectief bestaan
de essentie van het leven
kom los van die loze welvaartswaan
adem geluk – vooral om door te geven.


dank je wel voor dit waardige gedicht. De combinatie met de foto maakt het af.
LikeLike