De simpele Hoi-foto van een loslopende hond in de eng leverde veel reacties op. Altijd goed. (Reacties als ‘de deugdpolitie is weer bezig’ en ‘verraders’ en op de man gespeelde botheden nemen we maar voor lief. ) Er bleek derhalve vraag te zijn naar zorgvuldig onderzoek: hoe zit het nou? De vraag is de titel van deze post – de post zelf beoogt het antwoord te geven.

1. In de bebouwde kom van de gemeente Blaricum geldt voor honden een aanlijngebod: honden altijd aan de riem. 
2. Buiten de bebouwde kom mogen de honden los, tenzij de gemeente anders heeft bepaald. Bijvoorbeeld op De Kampen: voor het grootste gedeelte zijn honden daar verboden, op de Harderwijkerweg mogen ze aangelijnd.

Wat bebouwde kom is er wat niet, is te zien op deze kaart.

Daaruit valt op te maken dat de engen naast de Huizerweg en de Bergweg (officiële naam: Warandepark) buiten de bebouwde kom liggen. Omdat er vanuit de gemeente geen verbodsregeling geldt noch is aangegeven, zouden honden op de engen los mogen.

Echter:

Het Warandepark (dus de engen) is particulier bezit. Eigenaar is de ASB, Agrarische Stichting Blaricum. Die bepaalt derhalve wat er op hun grondgebied wel en niet mag.

Nu wordt het helaas onduidelijk.

• Er zijn borden waarop staat dat honden aan de lijn moeten, maar dat dit alleen op basis van ondervermeld verzoek geldt voor de periode 15 maart – 15 juni. Maar deze interpretatie wordt ook gehanteerd: honden aan de lijn en vanwege de gevoeligheid van de ‘lentenatuur’ wordt dat voor genoemde periode met een verzoek nog eens benadrukt.
• Er zijn borden waarop staat dat honden aan de lijn moeten, zonder die verzoek-toevoeging.(Nee, de foto is niet bewerkt.)
• Er zijn borden vernield.
• Er zijn andersvormige borden waarop staat dat loslopende honden wanneer dan ook verboden zijn. Wie en wanneer deze borden heeft en zijn geplaatst, is niet duidelijk.

Daarnaast zijn er pachters van de ASB: particulieren en instanties die een deel van de engen gebruiken (pachten, huren) en daarover mogen beslissen. Sommigen maken met (zelf gemaakte) borden duidelijk dat hun terrein verboden is voor honden. Bijvoorbeeld bij de ‘bloemenakker’ tegenover de ingang van de begraafplaats. Dat de borden van ASB en de pachters niet rechtsgeldig zouden zijn, is onzin.

Conclusie: onduidelijkheid is troef. Komt bij dat de gemeentelijke Handhaving de engen niet als werkterrein ziet, omdat het particuliere grond is. De ASB had als plan om een deel van de verkoopopbrengst van de Aspergeboerderij te besteden aan (meer) handhaving op de engen, maar die route wordt niet gegaan.

De bal ligt derhalve bij de ASB. Het lijkt zinvol a) dat de Stichting op korte termijn laat weten wat zijn beleid is ten aanzien van honden op de engen; b) een eenheid van borden gaat realiseren (samen met de pachters) en c) gaat handhaven.

De huidige situatie is ongewenst.

Nog wat handige weetjes: