Veel gehoord argument over de kermis is: als dorp moeten wij ook een paar dagen per jaar gastheer zijn voor ‘iedereen’. En dat er dan ‘wat overlast’ is, dat hoort er ‘gewoon’ bij. Oké. Maar wie vandaag de dag zijn/haar oor te luister legt, hoort ook heel duidelijk dat het gebruik van drank en drugs en de aanwezigheid van degenen die daardoor niet (geheel) meer goed functioneren, zo langzamerhand wel een grens hebben bereikt. Dat er ‘wat’ moet worden veranderd – zodat het gezellig c.q. hanteerbaar blijft, zodat het een aardige dorpskermis blijft – of weer wordt.

Goed gastheerschap gaat immers ook om het welzijn van degenen die niet direct meedoen. En gaat ook om het welzijn en de gezondheid van degenen die al feestvierend naar een grens dreigen te gaan – of daar overheen flippen.

Heeft u ideeën? (Het gaat is deze dus om een constructieve discussie – negatieve reacties op de man en/of met ‘azijn zeiken’ of varianten daarop worden niet geplaatst.)