Over de dille

De gedroogde dille had geen geur meer. Ofschoon het potje (links) nog niet ‘op’ was, toch maar een nieuw gekocht. Voordat de diverse onderdelen en inhoud van het oude potje volgens de huidige woke-milieuregels in vier verschillende containers werd gedeponeerd, nog even een blik geworpen op de bodem. Alwaar een tht-datum stond van juni 2011. Dus is het potje waarschijnlijk gekocht in 2009 – en heeft het zo’n 13 jaar in de Oog-keuken meegedraaid.

Wat is dat?

‘Mijn diner.’
suc1 - 1

Jouw wat?!
‘Mijn diner. To go van d’Ouwe Tak. Hebben ze daar home-made voorbereid.’
suc2 - 1

Die hebben best veel … – wat heb jij?
‘Rundersucade. Echt top, afdeling grote goddelijkheid bij jezelf op tafel.’
Oké. En wat is RW jus?
‘Haha. Rodewijn-jus.’
suc3 - 1

Zo, zo. Hoe maak je dit klaar dan?
‘Gewoon, lezen hè! De schotel met deksel in de oven, 20 minuten op 160 graden.
Wel tien minuten voorverwarmen, graag.

Tijd genoeg om je zonden te overdenken, je handen te wassen en blij te zijn.’
Huh, is dit je oven?
‘Ja. Wat?’
Nee, niks …
suc4 - 1

En dan, smaakt het zoals het eruit ziet?
‘Je kent dat engeltje wel dat op je tong piest, waardoor je in de zevende hemel komt?’
Eh … ja, een soort van … En?
‘Nou, zo. En dan dubbel.’
Wel wel … dus het is die 18 euro wel waard?
‘Meer dan. Hapje? Er is genoeg.’
Mmmmmm ….
‘Wat zeg je? Hahahaha!!!
suc5 - 1