Bloesemblaadje

Ook in die laan

Dwarrelde stil en voorbestemd de bloesem

Niet verstoord door de gitzwarte vleugel

Die liefde en haar lentelach

Zou verbrijzelen tot

Een spoor van kapot gehuilde tranen

 

Ook in die laan

Bewoog de tijd zich altijd keurig traag

Totdat zij plotseling werd gestopt

En weer, en weer …

En doodstil bleef toen elk uur werd gewenst

Dat alle tijd was terug te zetten

 

Ook in die laan

Waar de zon gewoon het leven scheen

Liep ik loodzwaar rond te kijken

En zag de kwelling verder kruipen

Van de Facebook-lach vlak voor

De onvoorstelbaarheid achter de haag

 

Ook in mijn vaderhoofd

Scheurden vloeken, brandde haat

Spoten analyses alle zinnen

En kanten zonder mededogen

In de scherpe kleurloosheid van zwart

En trillend wit – asgrauw bedekt

 

En ook in mijn vaderziel

Brak het – door het medelijden

Voor haar wier glorie

Van de toekomst en het leven

Werd geroofd en onttoverd

Tot een trits gestolde vragen

 

Toen ik mijn hart ging volgen

En in die laan mijn hand uitstak

Dwarrelde er gewoon een blaadje in

Ik wist dat ik niets meer kon dan hopen

Dat ook in haar gestrekte hand

Teder ooit een bloesemblaadje landt.