
In dit gebouw
waar zijn geloven is misbruikt
en hun vertrouwen is gekruisigd
kon ik nu niet herdenken
In dit gebouw
uitgeleend een uurtje aan de oude rouw
maar walmend van vernieuwd bedrog
kon ik nu niet herdenken
In dit gebouw
waar het goede van zijn schepping
verwoest is door karaktermoord
kon ik nu niet herdenken
Dit gebouw – ooit zingend vol
van golvend gevend leven
is nu de kille drager
van verscheurde waardigheid
een bitter monument
voor gebroken overtuigingen
Ja, ik heb herdacht
degenen die de kogels vingen
en vergingen in het kamp
ja, ik heb herdacht
de kogelgaten in haar moeders trui
die met touwtjes waren dicht te maken
– opdat ook ik zal blijven waken
voor elke vuile hand
die het hart van alle vrijheid
grof of gluiperig zou willen kraken
zelfs als dat zal zijn
in gods naam.

ik vind dit niet leuk!!
LikeLike
Zo voel ik het ook!
Heel duidelijk 👍
LikeLike
Heel mooi. En inderdaad duidelijk. Bedankt.
LikeLike
god bestaat niet
Oog: dat is (ook) een geloof
LikeLike
Prachtig gedicht: de kracht van poëzie om je idee zo compact en vol emotie over te kunnen brengen!
LikeLike