… bijkans dood en licht verrot
staat je paarse muts wat dwaas
zo scheef en suf en zot
al bladdert je ooit zo mooie huid
en ziet een ieder
daar is het meeste leven uit;
och, al stink je nu de hele tijd
waar een jongere godin
verleidelijk haar geur verspreidt
en wiebelen steels je stijve armen
in hun perkamenten vellen
dan nog ben ik blij
dat ik je ooit kreeg
– Bij Jelle.


hè, wat mooi!
LikeLike