De overgave

Vanuit het niets
in een slaap misschien
ik hoop het
word je meegesleurd
in een orkaan van duizelingen.

Zonder richting
oorverdovend in een adrenalineshot.
Al je spieren verslappen
al je spieren verstijven
je grijpt naar de mens die je dierbaar is.

Dan realiseer je je
dat het over is;
de krachten van de onmacht
overmeesteren je.
Je belandt in een vacuüm
van overgave.

Wat een angst.
Wat een angst.
Wat een vreselijke angst …
Ondenkbare chaos
op 10 km hoogte
tussen hemel en aarde.

Je verlaat je lichaam
in de hoop verdere pijn te ontwijken
ik hoop zo dat de engelen geholpen hebben
deze mensenzielen in het voorportaal naar de
hemel in een klap naar het licht te brengen.

Diep geschokt over de barbaarse
manier van de mensen op aarde
die de regen aan welvaart

van de lichamen en hun persoonlijke spullen
bespringen en buit maken.

Mijn bloed lijkt te stollen
als ik in deze krankzinnige toestand probeer te kruipen.

Geschreven door Céline Godfroy