Het was cement en veiligheid
steunbeer was het, fundament
van kracht en hoop van een ik
en meer wij, ons goede geloof
in land en politiek en kerk
het was het bloed van de moraal
de adem van het bestaan.
Nu is het vertrapt misbruikt
een lege huls die niets meer kan
het is beschaamd een vuile mist
die samenhang tot vijand maakt
sinister zwart gedeeld met wan.
Nog zelden maar een droom
een dood woord in elke egoïst.
Oog op Blaricum 