Dan komen omwonenden in het geweer, bevreesd voor verkeersoverlast, de gemeente gaat praten, houdt hoorzittingen, de politie doet toezeggingen over handhaving, de schoolleiding eveneens; er worden vele ambtelijke uren besteed aan het uitdokteren van een veilige, logische en het dorp zo min mogelijk belastend verkeerscirculatieplan, er komen adviesborden, er komen gebods- en verbodsborden; er komt een Verkeersgroep waarin alle partijen elkaar regelmatig ontmoeten om zo een actuele vinger aan de pols van de veiligheid der kinderen te houden – en dan halen de ouders hun kinderen zó van school.
Dit kan maar tot één conclusie leiden: a) of de ouders gaan zich spic en span aan de verkeersregels houden en geven daarbij hun kinderen het goede voorbeeld en houden dus de rijbaan vrij; b) of bij zowel de noodschool als de permanente school worden alle aanliggende wegen tijdens breng- en haalperiodes compleet verkeersvrij gemaakt.
Zo is het – dit beeld dat dagelijks voorkomt op het Kerkpad, in de Kruislaan en op de Eemnesserweg – in ieder geval knap waardeloos. Het is eerlijk gezegd … [censuur] met peren dat allerlei instanties zich inspannen om de schoolomgevingen zo veilig mogelijk te maken/houden, en dat dan ouders/verzorgers (?) er zo’n potje van maken. Hetgeen overigens ook geldt voor de auto-ouders die heel dichtbij school wonen en stelselmatig heeeel dichtbij de in- en uitgang van het schoolplein parkeren.
Oog op Blaricum 