Jeetje, Fant! Wat heb jij nou aan?
Ik ben in de transformatie.
Wabblief? Is dat een soort olifantenrui?
Nee, Erik decoreert mij naar een realistisch niveau.
Door je een Jakje Wereldnieuws aan te doen?
Dit is de doordachte onderlaag. Uiteindelijk zal ik er niet meer als een kunstolifant uitzien, maar als een echte. Ik krijg een ongekende werkelijkheidsallure, de mensen zullen schrikken.
Omdat je zo echt zal lijken?
Precies. Omdat ze daardoor zullen zien dat het moment niet meer ver weg is dat de laatste echte olifant alleen nog maar opgezet is te aanschouwen. Ze zullen niet om mij heen kunnen.
Een soort Oog op Olifant?
Zoals je wilt, Oog.
En het skateboard, dat blijft toch wel?
Nee, soms moet aan jolijt een einde komen. Het wordt vervangen door een voetstuk. Je zou ook kunnen zeggen dat de vrolijke onbezonnenheid van mijn Blaricumse jeugd plaats maakt voor de ernst des levens die nodig is om de wereld te alarmeren.
Zo hé … – dat gebeurt toch eigenlijk alleen in het leven van hele belangrijkerts? Lenin, Pim, Mandela?
Ik ben óók belangrijk, Oog. Belangrijk, nodig, aanzettend tot denken en inkeer.
Tjonge, wel ingewikkeld hoor. Maar ben je nou Krantfant of nog steeds Nachtfant?
Nachtfant in transformatie. Binnenkort op een voetstuk waar de mens mij en mijn familieleden al veel eerder op had moeten plaatsen. De wereld heeft veel aan Erik en Sven te danken. Wacht maar af.
Doen we. Bedankt voor dit gesprek en doe ze de groeten.
…
Oog op Blaricum 