De avondkleuren zacht …

… de nacht die merels maant en uilen wekt
nog sluipt maar weldra niet meer wacht;
de dag trots en blij om ’t leven dat zij bracht
niet echt verdampt maar als een uurwerk draait
zich morgen terug weet en nu al minzaam lacht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *