Dag allemaal,

Met het naderen van Kerst voel ik de behoefte een klein bericht als groet aan u allen te sturen. Zo veel mensen hebben Nynke en mij de afgelopen dagen en weken gebeld, geschreven, gemaild, in winkels en op straat aangesproken.

‘Hoe gaat het?’, ‘Redden jullie het?’, ‘Wat gaat er allemaal gebeuren?’, ‘ Waar gaat u de Kerstnachtdienst voor?’ etcetera.

Om met het laatste te beginnen: voor het eerst in mijn bijna 25 jaar als predikant ga ik deze Kerst niet voor. Zelf hoop ik de kerstnachtdienst in Naarden te bezoeken.

Hoe gaat het? Wij allen krijgen in het leven wel eens iets te verstouwen, waar je niet om hebt gevraagd. Mensen die een kind krijgen met een handicap, het huwelijk dat plotseling explodeert, die knobbel in je lijf, waarvan de dokter zegt: ‘ik heb geen goed bericht voor u …’ In die lijn van ongevraagde levensgebeurtenissen voel ik mij ook.

De Bijbel staat vol met verhalen van mensen, die dingen meemaken, waar zij ook niet om hebben gevraagd. Ik denk aan Jozef, van een mooie jongen in een comfortabel leven, naar een verschoppeling in een put. Om niet te vergeten Jezus zelf. In denk aan de psalmist van Psalm 121, die door een donker gebergte heen moet gaan. ‘Vanwaar komt mijn hulp?’ roept hij uit. Al deze Bijbelmensen geven ook een antwoord: ‘van God’. God is de grond van ons bestaan. Natuurlijk, mensen geven je heel veel (ik kan daar over meespreken), maar als het stil wordt om je heen, je wakker ligt in de nacht …

Iedere kerkdienst begint met de woorden ‘Onze hulp is in de Naam van de Heer, die hemel en aarde gemaakte heeft’.
Als je wakker ligt in de nacht, dan zegt de psalmist: ‘Kijk naar de sterren, en weet dat de Maker van dit al ook waakt over jou’.

Ik kan niet anders zeggen dat de schrift – ook in deze tijd – een zeer betrouwbare Bondgenoot is.
Het geeft rust je te enten op die oude woorden.
Het zijn oude, stevig robuust eikenhouten woorden, die thans mijn dragende delen blijken.
De beroemde Duitse theoloog Eberhard Jungel schrijft in een preek over Genesis 32, 30-32

Ja, voor iemand die zoals Israël hinkend de morgen ingaat,
Voor hem gaat de zon op.
En voor hem ontstaat uit dikke ondoordringbare nevels
Een verjongde wereld,
Zo fris als dauw,
Zo fris dat men de contouren en heldere kleuren van de eerste scheppingsdag
Duidelijk erin meent te onderkennen
En wij beginnen te vermoeden dat er een zonsopgang bestaat,
Waarop geen duisternis meer volgt.

Hartelijk willen Nynke ik u danken voor alle meeleven.

In al wat voor u, onze gemeente en ons allen komen gaat:
Gods zegen

Nynke en Jan Rinzema

Foto: Jan Rinzema.