En wanneer het centrum?

Fijn hoor dat er 35 miljoen uitgetrokken wordt om de Bijvanck hier en daar ‘op te knappen’. En vijf miljoen voor de Bouwvenen, ook leuk. Nooit echt tijdens alle ronddwalingen in beide buurten het idee gekregen dat de problemen (…) daar zo groot waren dat er zulke bedragen voor nodig zijn – maar dat kan aan de ogen liggen waarmee gekeken is. Toch kruipt wel een beetje het vreemde gevoel het hoofd in dat het vooral de jonge (en dus in alles relatief modernere) wijken zijn waar zorg en geld naar toe gaan. En of dat dus nou echt wel zo dringend nodig is …

Want … diezelfde ogen (en die van vele anderen) zien namelijk met grote regelmaat welke chaos en gevaarlijke situaties en milieubelastende toestanden er bestaan in het oudste gedeelte van de gemeente, het zogenaamde centrum van Blaricum-Dorp. Beter gezegd: het gedeelte waar in gezondere (pardon: normalere) dagen de kermis staat. Dus van Moeke tot de Sportbank, en vanaf de Muziektent tot de Boekhandel. En dat wordt niet alleen gezien, maar te vaak ook aan den lijve en geest ervaren.

Is er al een wethouder die of raadslid dat over dit stukje van de gemeente het o zo noodzakelijke renovatieplan heeft bedacht? Een plan waardoor er veel en veel meer gezonde en veilige ruimte komt voor voetgangers en fietsers? Iets met allure dat past bij een gemeente die zichzelf en zijn inwoners en bezoekers respecteert? Of blijven we nog eens jarenlang meegebogen hoofden en knikkende knieën dienstbaar aan de volstrekt achterhaalde opvatting dat ‘de bereikbaarheid van de middenstand van primair belang is’? Is het een kwestie van inzicht? Of van durf?

Wellicht ook wordt het tijd voor een verantwoordelijke, duurzame en op de lange termijn gerichte keuze waar het gaat om de volgorde: éérst de openbare ruimte veel vriendelijker en veiliger maken voor voetgangers en fietsers, en daarna kijken welke mogelijkheden en ruimte er zijn voor ondernemers die nog wat meer of anders willen dan nu.

DCIM100MEDIADJI_0348.JPG

Leve Cambuur – en de open samenleving

Cambuur (Eerste Divisie-voetbalclub uit Leeuwarden) realiseerde gisterenavond de terugkeer naar de Eredivisie. Dat werd tot ver na 22:00 uur gevierd door ruim 2000 fans. Er werd niet ingegrepen, maar gekozen voor het ‘beheerst laten leeglopen’. Niemand verbaliseerd noch  gearresteerd, geen gummiknuppel noch waterkanon gebruikt. Zelfs het eerste elftal en de clubbobo’s deelden kort het voetbalfeestje, dat volgens de letters van de hedendaagse wet- en regelgeving een collectieve en mneervoudige overtreding was van de coronaregels …

Heel belangrijk is het nu dat RIVM, OMT, GGD’s en andere instanties de ontwikkeling van de coronacijfers in Leeuwarden en omstreken de komende week nauwgezet gaan volgen. Velen zullen met grote belangstellingen uitkijken naar wat deze ‘zelftest van de open samenleving’ zal opleveren. Naar alle waarschijnlijkheid zal het overeenkomen met de honkbalwedstrijd die begin april in Texas heeft plaatsgevonden en werd bezocht door 38.000 (!) personen. Tien dagen daarna een superspread? No way – lees hier.

En wie hier nu al het nodige van kan leren, is burgemeester Halsema. Op het Museumplein een paar honderd vreedzame koffiedrinkers – die ‘ogen als een demonstratie en dat is verboden’ – die keer op keer en meestal met disproportioneel geweld worden verdreven door de ME, versus 2000 bierende voetbalsupporters die heel inpasbaar hun (sociale) ding doen. Leerzaam vanwege morgen mooi Museumpleinweer, leerzaam vanwege Ajax kampioen op 25 april, leerzaam vanwege Koningsdag twee dagen later.

Allemaal voortreffelijke gelegenheden om elkaar te tonen dat we vooral het normale willen doen.
cambuur

Om 19 uur persgewauwel – …

… of lees dit:

The Great Barrington Declaration (ook hier)
Als epidemiologen van infectieziekten en volksgezondheidswetenschappers maken we ons grote zorgen over de schadelijke gevolgen voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid welke worden veroorzaakt door het huidige COVID-19 beleid, en adviseren we een benadering genaamd ‘gerichte bescherming’.

Komend van zowel links als rechts en van over heel de wereld, hebben we onze carrières gewijd aan het beschermen van mensen. Het huidige lockdown-beleid heeft op de korte en lange termijn een vernietigend effect op de volksgezondheid. De gevolgen (om er enkele te noemen) zijn onder meer lagere vaccinatiegraad bij kinderen, ernstigere gevallen bij hart- en vaatziekten, minder diagnoses van kanker en toename van psychische problemen – welke zullen leiden tot meer oversterfte in de komende jaren, waarbij de werkende mensen en jongere generaties de zwaarste klappen te verduren krijgen. Scholieren en studenten van school houden is een groot onrecht.

Als deze maatregelen gehandhaafd worden tot er een vaccin beschikbaar is, zal dit onherstelbare schade aanrichten, waarbij de kansarmere onevenredig hard geraakt worden.

Gelukkig groeit onze kennis van het virus. We weten dat de sterftekans door COVID-19 meer dan duizend maal zo hoog is voor ouderen en zieken, dan voor jonge mensen. Voor kinderen is COVID-19 inderdaad minder gevaarlijk dan vele andere zaken die kinderen schade toe kunnen brengen, waaronder influenza – de griep.

Naarmate de immuniteit in de bevolking groeit, neemt het risico voor besmetting voor iedereen af, inclusief de meest kwetsbaren. We weten dat alle populaties uiteindelijk groepsimmuniteit zullen bereiken – d.w.z. het punt waarop het aantal nieuwe besmettingen stabiliseert – en dat dit kan worden ondersteund door (maar niet afhankelijk is van) een vaccin. Ons doel zou daarom moeten zijn om sterfte en sociale schade tot een minimum te beperken totdat we groepsimmuniteit bereikt hebben.

De meest humane benadering die de risico’s en voordelen van het bereiken van groepsimmuniteit met elkaar in evenwicht houdt, is om degenen met de minste kans op overlijden hun normale leven te laten oppakken om immuniteit tegen het virus op te bouwen door natuurlijke besmetting, terwijl we de mensen die het meeste risico lopen beter beschermen. We noemen dit ‘gerichte bescherming’.

Het nemen van maatregelen om de kwetsbaren te beschermen zou het belangrijkste doel moeten zijn in de strijd tegen COVID-19. Verzorgingstehuizen zouden bijvoorbeeld personeel moeten gebruiken die reeds immuniteit hebben opgebouwd en regelmatig tests moeten uitvoeren bij ander personeel en alle bezoekers. Rotatie van personeel moet zoveel mogelijk beperkt worden. Mensen op leeftijd welke nog zelfstandig wonen, zouden hun boodschappen thuis moeten laten bezorgen. Indien mogelijk zouden zij familieleden buiten kunnen ontmoeten in plaats van binnen. Een uitgebreide en gedetailleerde lijst van maatregelen, inclusief benaderingen voor huishoudens met meerdere generaties, kan worden gemaakt en uitgevoerd, eventueel met hulp van zorgmedewerkers.

Mensen die niet tot de kwetsbare groepen behoren, zouden per direct hun gewone leven weer op moeten kunnen pakken. Eenvoudige maatregelen, zoals het wassen van handen en thuisblijven wanneer iemand ziek is of klachten heeft, zou door iedereen moeten worden toegepast om zo de drempel voor groepsimmuniteit te verlagen. Scholen en universiteiten moeten open zijn om normaal ‘fysiek onderwijs’ te geven. Buitenschoolse activiteiten, zoals sporten, moeten worden hervat. Jonge volwassenen met een laag risico zouden weer normaal naar hun werk moeten gaan, in plaats van thuis te werken. Restaurants en andere bedrijven moeten open zijn. Kunst, muziek, sport en andere culturele activiteiten moeten hervat worden. Mensen met een verhoogd risico kunnen meedoen als zij dat zelf willen, terwijl de samenleving als geheel de bescherming geniet die de kwetsbaren worden geboden door degenen die groepsimmuniteit hebben opgebouwd.

Op 4 oktober 2020 is deze verklaring opgesteld en ondertekend in Great Barrington, Verenigde Staten, door::

Dr. Martin Kulldorff, professor geneeskunde aan de universiteit van Harvard, biostatisticus en epidemioloog met expertise in het opsporen en volgen van uitbraken van infectieziekten en evaluaties van de veiligheid van vaccins.

Dr. Sunetra Gupta, professor aan de Universiteit van Oxford, epidemioloog met expertise in immunologie, vaccin ontwikkeling, en wiskundige modellering van infectieziekten.

Dr. Jay Bhattacharya, professor aan de universiteit van Stanford Medische School, een arts, epidemioloog, gezondheidseconoom en deskundige op het gebied van volksgezondheidsbeleid die zich richt op infectieziekten en kwetsbare bevolkingsgroepen.

In concrete stappen:

  • Ventilatie helpt, net als vroegtijdige medicatie (Ivermectinebijvoorbeeld).
  • Risicogroepen – ouderen, mensen met onderliggend lijden en dikke mannen vanaf een jaar of 60 – moet je beschermen én deze als eerste vaccineren op basis van vrijwilligheid. Je kunt deze mensen wél, mits voorzichtig, bezoeken.
  • Als je verder juist vaak de deur uit gaat en alleen binnen blijft bij ‘symptomen’ (want alleen dan ben je besmettelijk volgens dit peer reviewed artikel in Nature) ben je er in feite al.
  • Opschalen, ook qua verpleegkundig personeel, van de ziekenhuiscapaciteit is een must.
  • Test alleen iemand bij symptomen.
  • Opheffen avondklok en spoedwet.
  • Herstel demonstratierecht.
  • Imago-herstel politie.

Corona-sadisme: 20 graden, lege terrassen

Horeca-ondernemers:
‘We werden gisterenavond niet eens genoemd in die persconferentie. Net zo min als in de vorige.’
‘Mensen zitten wel met koffiebekers vlak op elkaar op keien of gemeentebankjes – die niet worden gedesinfecteerd.’
‘Terrassen zouden vooral nu makkelijk open kunnen – met een check bij de ingang is het veiliger dan het openbaar vervoer, veiliger dan de supermarkten, veiliger dan de scholen. Puur sadisme dit, niet om aan te zien.’
‘Hebben ze in Den Haag überhaupt wel enig idee van hoe de samenleving in elkaar zit?’
‘Ja, en enig idee wat ze zo langzamerhand allemaal kapot hebben gemaakt.’
‘Laten we maar in onszelf blijven geloven – wat moet je anders?’

Burgemeester Halsema is voorstander van het openen van de terrassen.
Burgemeester Broertjes eveneens.
Wilders hield zojuist een fel betoog pro veilige opening van de horeca.
Horeca Schiermonnikoog in verzet: we gaan half maart sowieso open.

Nog een jaar of vier …

… zo blijkt uit een recente raadsbrief – zal het duren voordat het centrum van het Dorp integraal op de schop gaat. Tot die tijd zal men het moeten doen met de overlast (…) van lossende vrachtwagens, met name doordat het voor deze voertuigen niet mogelijk is aparte laad-/losplekken te realiseren. Bij Gall&Gall kan dat niet vanwege de wortels van de bomen in het gemeentelijke groen. Maar met nog eens vier jaar zo parkeren zullen de bomen ook zonder losplek het niet overleven.
En moeten de voetgangers dus ook nog vier (4!) jaar genoegen nemen met stoepfietsers langs Studio Erik Gutter, overal stoepparkeerders? En moeten dus fietsers een zelfde periode zich met enige regelmaat en met gevaar voor eigen leven slalommen langs de laders en lossers? En de afslaande of achteruit rijdende auto’s naar en van de parkeervakken op de Huizerweg ontwijken? Vier jaar???