Hallo brandweerbezuinigers, nog even …

… uw aandacht graag:
Weet u dat Blaricum in Nederland de gemeente is met het hoogste percentage rietgedekte panden?

Gelukkig Nieuwjaar.

Uit De Gooi en Eemlander van 31 december 2013, pag. R6.

8 gedachten over “Hallo brandweerbezuinigers, nog even …

  1. ..”er zal een reactie van ons op het filmpje komen….” blablabla. Het zal er wel op neer komen dat er goed over is nagedacht en dat de dekking altijd gegarandeerd kan worden vanuit Hilversum. Ehm….. en dat rietendaken-specialisme dan?

    Like

  2. Voorstel: eventuele gedupeerden van afgebrande woningen kunnen gewoon onderdak vinden bij de commandanten van de veiligheidsregio, leiding genoeg…

    Like

  3. “…dat het inleveren van de auto een teruggang van de veiligheid van Blaricum betekend.”
    Jammer toch dat zelfs een verslaggever van de krant niet weet dat het ‘betekent’ moet zijn. Taal is toch je vak?

    Like

  4. En die 56 tegenstemmers… ? Ik wens ze een brandvrij jaar toe, want anders konden ze wel eens te maken krijgen met wat hun tegenstem betekent…!

    Like

  5. Er zal wel druk op de mensen die hebben meegedaan aan het filmpje worden uitgeoefend, om het terug te nemen. Want buiten de pas lopen van wat de leiding wil, ja dat is bijna net zo erg, als vloeken in de kerk. Maar een afrekencultuur heerst er niet, zegt de leiding. We zullen het zien. Ik wens een ieder die er over gaat, veel wijsheid en durf is te denken aan gevoel en niet aan geld. Allen een hele veilig jaarwisseling en handen af van onze hulpverleners en hun materieel.

    Like

    1. @ Frans: waarom denk jij dat er druk uitgeoefend gaat worden? Wat overigens ook een ernstige bedreiging vd veilgheid (tav brand) is: Het vaak verkeerd geparkeerd staan of op een brandputje staan. Het lijkt mij een frustrerend iets als je als brandweerman 100 mtr verder een huis in de fik ziet staan en je kunt er niet bij met de auto omdat de weg geblokkeerd is. Want veiligheid begint bij jezelf. Dan helpen 4 ts-en ook niet.

      Like

      1. @Rob: als mij stukje goed leest, zie je het antwoord vanzelf. Het andere punt wat je aanroert, over de bereikbaarheid van de hulpverlening in z’n algemeenheid, is al jaren een probleem. Je hebt helemaal gelijk, veiligheid begint bij jezelf. Ik zal het iets krachtiger zeggen: “Veiligheid zit tussen je oren”.

        Like

  6. “Brand is erger!”, riep mijn moeder als ik me weer eens ergens over opwond. En hoe erg brand is, dat weet je pas echt als het om brand in een gebouw gaat waar jij zeer bij betrokken bent. Toen mijn moeder terug kwam van een brand in haar bedrijf, de plek waar nu de brandweerkazerne is gevestigd, beaamde ze haar eigen gezegde: “Brand is echt heel erg”.

    De brand waarbij ik emotioneel zeer betrokken ben, is de boerderij van benzinestation Vos, in de nacht van 15 op 16 augustus 2008. Wakker worden van sirenes, een rode gloed door de kleine slaapkamerraampjes zien en niet weten of je eigen huis of dat van de buren in de fik staat. In een moordtempo naar beneden, deur van het slot, in je pyjama naar buiten rennen en daar zien dat circa 20 minuten na de eerste melding (door een brandweerman op de fiets naar de kazerne voor het blussen van een containerbrand elders in dorp) de vlammen al metershoog uit het rieten dak van de bijna buurboerderij slaan. Ik raak niet heel snel in paniek maar die nacht sta ik uren te trillen op mijn benen. We mogen Onze Lieve Heer op onze blote knieën bedanken dat het vrijwel windstil is en de brand niet overslaat naar de omliggende rietkappen.

    Ik zie dat vanuit een hoogwerker duizenden liters water per minuut de boerderij in worden gespoten. Het water reikt tot de bovenkant van de voorramen, de muren staan bol van de waterdruk, maar op het dak grijpt het vuur onverminderd om zich heen. Over de volle lengte van de boerderij tot een meter of tien, vijftien hoog de lucht in. Al dat water en al dat luxe materiaal uit Hilversum, Bussum of weet ik waar, het is te laat. Het is ook nog eens pure waterverspilling.
    Ik herinner mij de brand in de houtfabriek van Fecken, op een vrijdagavond in de winter ongeveer halverwege de jaren tachtig. Het is etenstijd en ik krijg de opdracht mijn vader uit de schuur te halen voor het avondeten. Geen vader in de schuur. Geen idee waar hij is. Even later rinkelt de telefoon, een vriendin meldt de brand bij Fecken. We weten meteen waar Henk Eggenkamp, brandweerman, is.

    Toen de pieper ging, is hij langs onze voordeur gesprint, geen tijd om zijn brandweerpak mee te grissen die vlak achter de deur hing, door het gat in de heg (speciaal voor spoeduitrukken gecreëerd) naar de kazerne aan de Verbindingsweg. Daar greep hij een reserve-jas en een reserve-helm en sprong in de brandweerautoauto. Op slechts enkele meters naast de houtfabriek liggen twee grote boerderijen met rieten daken. Geen tijd te verliezen.
    Onze Blaricumse brandweermannen weten als geen ander dat je alleen kans maakt bij met name rietkapbranden als je er heel, heel snel bij bent. Ik heb respect voor alle extra tijd en extra energie die jullie nu stoppen in de bewaking van de veiligheid van Blaricum!

    Blaricumse politiek en regiobrandweer, veel wijsheid bij jullie beslissingen. Houd in jullie achterhoofd dat brand erger is én dat elke seconde telt. Vooral in Blaricum.

    Like

Laat een reactie achter op Rob Slokker Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *