Van dikstedeur naar goochelaar

Dorpsgenoot Timo Huges was dus dikstedeur bij de NS. Dacht u. Hij was toch per direct opgestapt, had toch ontslag genomen? Stout was ‘ie geweest met de mond, zeg maar. Dacht u. Voldoende reden inderdaad om op te zouten en ’s ergens heel bescheiden knopen te gaan tellen en ’s te reflecteren op verleden en inborst. Maar nu blijkt dat Huges nog veel meer kan dan in een Utrechtse kantoorkamer groottsjoeketsjoekje-spelen en rubberen waarheden met ingebouwde wisseltjes ter wereld brengen. Hij kan goochelen – beter gezegd: hij kan zichzelf vergoochelen. Hij kan zichzelf veranderen van afgetreden dikstedeur en dus werkeloze meneer in … de bestbetaalde NS-medewerker zonder werk. Want Huges heeft vandaag bekend gemaakt dat hij helemaal niet zijn baan heeft opgegeven … – hij heeft alleen zijn bestuurstaak neergelegd. Da’s knap en bijzonder en niet alledaags en lijkt heel veel op een stoomloc op de onderkant van de HSL-lijn en het riekt nu al naar heel veel gladglibberige advocatenblaadjes op de rails. Want u ziet de rookpluim van de rechtzaak natuurlijk aan de einder verschenen zijn: dit wordt een kwestie voor de rechter, een kwestie over veel geld, over onverdiende opsodemieterop-premies en over de schande van idiote bonussen.

Dit wordt (of is) de nieuwste vorm van beschamend graaien. Nadat zelfs minister Dijsselbloem op camera heeft gesteld dat er was gelogen en dat de trein met deze bestuurder daarom niet verder kon en het overgrote deel van het volk door meerdere bronnen werd geïnformeerd over het ‘direct met ontslag’, kan het kennelijk met een simpel tikje en een luchtig zwiepje van de neoliberale goochelstaf zo zijn dat de werkelijkheid tot een lachertje op een rottig zijspoortje wordt weggerangeerd en er voor de goochelaar een goed gehonoreerde slachtofferrol bij deze of gene rechtbank in het verschiet ligt.

Land, waar is je ethiek?

Maar los van wie deze vraag hoe gaat beantwoorden, is er nóg een prangende vraag.
Dan bén je dus in de ontslagmodus terechtgekomen en dan ga je toch nog naar kantoor. Want jij vindt dat je niet bent ontslagen, jij hebt alleen maar die ene taak neergelegd. Kom je bij de receptie, word je tegengehouden door zo’n stootblokboy met zo’n bewakings-veetje op de rever en die spiegeleit je vanuit z’n grootgeschapen woofer toe dat je er niet in mag. Omdat je dus ontslagen bent. Dat bestrijd je, en dan komt de PZ-baas met z’n mentale EHBO-trommel er bij. Een man ook vol empathie en praktische railsrechte emoties. Die bladert wat in z’n tablet en zegt dan: ‘Nachtploegschoonmaakdienst op traject Kropswolde-Nieuweschans, daar heb ik nog een taak liggen.’

Als het antwoord ‘ja, doe ik’ zal zijn, komt het met die ethiek misschien toch nog goed.
Beeldbron: Google.