Voor zover u, na de lange reeks van dramadossiers die door het locale openbaar bestuur zijn beplast met onkunde, coalitiebeton en dorpsverraad, nog vertrouwen heeft (had) in de zogeheten volksvertegenwoordigers … – hier nog een fijn staaltje gemanipuleer en verneuking van de theoretisch aanwezige bestuurlijke transparantie.
Daartoe niet alleen aangezet door vragen en onrust bij veel dorpsgenoten, maar vooral ook vanuit de eigen opvatting wat volksvertegenwoordigers behoren te doen, diende de VVD-fractie gisteren in de raadsvergadering een motie in. Zie onder, staat geen woord ‘over de grens’ bij. De VVD vond dat deze motie hoorde bij het agendapunt Financieel beleid buitensportaccomodaties.
Daar dacht De Blaricumse Partij (lees de Firma Kukupessy anno 18-zoveel voor al uw bestuursachtige klusjes) en de rest van de coalitie (HvB en CDA) plus D66 (tesamen ter gemeente bekend als ‘het dubieuze kwartet’) anders over. Die motie hoorde er niet bij. Die motie had, volgens de dubieuze kwartettisten, ‘vreemd aan de orde moeten zijn’ (horende bij een niet-agendapunt) en had dan dus derhalve eerder moeten worden zijn ingediend geworden. Er werd over gestemd, en ja hoor: het dubieuze kwartet (al eerder partners in bestuurlijke deerniswekkendheid) stemde voor het ordevoorstel van opperkop Kukupessy; de VVD en DAB van Bruintjes stemden tegen. Het college zegde toe een en ander ‘heel goed te gaan voorbereiden’ (nog niet gebeurd, dus?) en er werd besloten de motie – en misschien een eerste aanzet tot het beantwoorden van belangrijke vragen – in januari op de agende te zetten.
Aldus moet om schijnbaar procedurele reden de burger zeker een maand langer wachten op de beantwoording van belangrijke vragen – en moet een maand langer wachten op die raadselachtige geheimhouding en die nog raadselachtiger geheimhouding over de uitleg van de geheimhouding. En op informatie waarom bij de kunstgras-deal de wettelijk verplichte aanbestedingsregels zo stralend zijn overtreden.
Hoe langer het duurt, des te sterker wordt de stank … En ondanks dat laten we nu niet meer los. Nu niet meer.
Oog op Blaricum 