Later kwam er mooi meer licht
en keken we samen naar de liefde
van de parels voor de bramen;
vertelde jij hoe mooi het was
onder een sluier stil te huilen
en hoe moeilijk het zal zijn
om koud te liggen in een kist
met dan geen traan die
koud en klein zal willen schuilen
en ik alleen – en eenzaam in de mist.


wow… die komt binnen… mooi en kwetsbaar
LikeLike
Onvervangbaar mooi Peter, dit is je kracht
LikeLike
Heel mooi, heel aangrijpend !
LikeLike