Een Molenveenweg-doorn in het Oog

Langs De Wingerd is een weg gekomen. Volgens plannen en tekeningen van weleer zou het een doodlopende inrit worden, maar er ligt nu gewoon (…) een doorgaande weg. Waarom? Als resultaat van ambtelijk onbenul dan wel gebrek aan betrokkenheid heeft De Wingerd als adres gekregen Molenveenweg, dus heet die nieuwe weg Molenveenweg. Vreemd, want de Molenveenweg loopt al decennialang van de Eerste Molenweg naar de Schapendrift en terug (zie foto’s) en de vorige Wingerd had als huisadres Kerkpad (aan de andere kant). Nog vreemder wordt het als men weet dat de Pastoor Joncheriusweg (tussen De Wingerd en de kerktuin) in 1950 nog de naam had Korte Molenpad. Toen die weg (in de jaren zestig om onduidelijke reden naamloos geworden) een aantal jaren geleden is vernoemd naar de pastoor (niets dan lof over hem), is dezerzijds daartegen geageerd. De vraag ‘waarom niet Korte Molenpad?’ en daarmee recht doen aan de geschiedenis kreeg echter geen antwoord maar wel een hautain (of misschien schaamtevol?) stilzwijgen. En nog vreemder wordt het als men weet dat de bouwvergunning voor de nieuwe Wingerd altijd als omschrijving had ‘het oprichten van woningen aan het Kerkpad’.
Nu is dus wederom een kans gemist om de geschiedenis recht te doen en zit deze gemeente opgescheept met een klaterend bewijs van groteske fantasieloosheid, bestuurlijke dutterij en een zijgetakte, koekoeksjong-achtige en verkeersonveilige Molenveenweg. Terwijl ‘Korte Molenpad’ niet alleen historisch volledig gerechtvaardigd zou zijn, maar met zijn subtiele klankkleur en lettergrepen-evenwicht ook een voorname completering van het ‘Molen’-namenensemble (Eerste Molenweg, Tweede Molenweg, Molenveenweg, Korte Molenweg en dan ook Korte Molenpad). Het is ons een doorn in het Oog.