Wethouder De Joode freest de Randwegrenovatie van start

Vragen over de glaswagen

Staat er nu alweer een maandje of drie. Omwonenden hebben er de balen van, de bermen van de Bergweg staan qua wildparkeren toch al onder druk. Besloten wordt te gaan bellen.
– Met het nummer dat achterop de glaswagen staat. Geen gehoor (diverse malen geprobeerd).
– Met de politie. ‘Nee, dan moet u de BOA bellen.’
– Met de BOA. ‘Nee, dan moet u de gemeente bellen.’
– Met de gemeente. ‘Nee, dan moet u de BOA bellen.’
– Met de BOA. ‘Nou, dan kunt u toch beter de politie bellen.’
– Met de politie. ‘U moet echt de BOA bellen.’

Vervolgens wordt Oog aangesproken. Ons inziens staat de wagen buiten het gebied dat voor parkeren is bestemd (blauw bord gecombineerd met pijl), dus is boete en wegslepen aan de orde. Verkeerswethouder Posthumus, wat vindt u?

Jantje zag eens …

Jantje zag eens pruimen hangen,
O! als eieren zo groot.
’t Scheen, dat Jantje wou gaan plukken,
Schoon zijn vader ’t hem verbood.
Hier is, zei hij, noch mijn vader,
Noch de tuinman, die het ziet:
Aan een boom, zo vol geladen,
Mist men vijf, zes pruimen niet.
Maar ik wil gehoorzaam wezen,
En niet plukken; ik loop heen.
Zou ik om een hand vol pruimen
Ongehoorzaam wezen? Neen !

Voort ging Jantje, maar zijn vader,
Die hem stil beluisterd had,
Kwam hem in het lopen tegen
Vooraan op het middenpad.
Kom mijn Jantje, zei de vader,
Kom mijn kleine hartedief!
Nu zal ik u pruimen plukken,
Nu heeft vader Jantje lief.
Daarop ging Papa aan ’t schudden,
Jantje raapte schielijk op.
Jantje kreeg zijn hoed vol pruimen,
En liep heen op een galop.

Auteur: Hiëronymus van Alphen.