Even in het BEL-kantoor, oog op de tafel in de wachtruimte. Erachter een weidelijk uitzicht, erop mooie bloemdingen, handige folders, formulieren om geëxposeerde kunst te kopen, tekening van een pandje in aanbouw.
Welk? Villa Laudo, Melkweg 1a. Het dorpsgerucht was ‘mooi Goois landhuis’, maar op (op verzoek van de bouwheer niet getoond) bouwdossier-papier heeft het wel wat weg van de ‘glazen schoenendoos’ waar Jan des B. ooit in woonde (Oud-Blaricummerweg, Naarden). Of van de zijkant van een cruise-schip. In de kelder komen allerlei handige voorzieningen. Het geheel (dik 3000 m3) komt onder een plat, horizontaal dak, mogelijk heli-proof. Zijvraagje is of de venachtige vijver (met mooie flora en fauna) die nu nogal harteloos is volgestort nog terug komt.
Verder hebben we genoten van een hoekje met halscolliers, kunst en kunstig, ons ietwat geïrriteerd aan dat malle paard met een schemerlampkap op haar ko… hoofd en ons zeer geïrri-ergerd aan al die last minute-paspoortaanvragers met hun stuurloze rondrennazaatsels.

Houd de berichtgeving in de gaten, m.n. Buienradar.

Hein Jan van Ogtrop, oud-Blaricums burgemeesterszoon en priester van de bisdomkathedraal Sint Bavon in Haarlem, komt donderdag 15 juli naar de koffiekamer van de Blaricumse Sint Vituskerk om zijn boek Hij wil bij ons wonen te presenteren.

Jarenlang schreef de plebaan artikelen in het bisdomblad in de rubriek Kerkengek over allerlei kerken in het bisdom Haarlem-Amsterdam. Uiteraard werd ook de Blaricumse Sint Vitus beschreven. De artikelen zijn nu gebundeld tot een prachtig boekwerk. Donderdag 15 juli geeft de heer Van Ogtrop een originele en humoristische toelichting op het boek met vermoedelijk een kwinkslag naar de Laarder buren. Iedereen is van harte welkom. Aanvang 20.00 uur, gratis entree.

Tijdens het noodweer van zaterdagavond jl. heeft het op het eiland Dode Hond in het Eemmeer echt gespookt. Een jachteigenaar registreerde een windsnelheid van 12, dat is orkaankracht. Op het eiland zijn veel bomen ontworteld of simpelweg (…) geknakt, waarschijnlijk door een lokale wind- en/of waterhoos.
Van de circa 15 jachten die aan/bij het eiland overnachtten had volgens de Blaricumse Reddingsbrigade elk schip wel schade. Zeker twee boten zijn gezonken. Eén ervan is vanmiddag geborgen, leeggepompt en naar thuishaven Huizen gesleept. De Blaricumse Reddingsbrigade (vrijwilligers!) heeft die nacht van 23:15 tot na 03:00 uur assistentie verleend, alsmede zondag de gehele dag.

Wikipedia:
Dode Hond is een kunstmatig eiland in het Nederlandse Eemmeer. Bestuurlijk gezien valt het onder de gemeente Blaricum (provincie Noord-Holland).

Vanaf de A27 is het aan de rechterkant te zien wanneer men in de richting Almere over de Stichtse Brug rijdt. Het eiland is opgespoten tijdens de aanleg van de polderdijk van Zuidelijk Flevoland. Het natuurgebied is grotendeels onbegaanbaar.

Er kan aangelegd worden met een boot, ook mag er beperkt overnacht worden. Op het eiland zijn borden waarop onder andere het verhaal van de herkomst van de naam ‘Dode Hond’ staat. Het verhaal gaat dat arbeiders, die bezig waren met de drooglegging van de IJsselmeerpolders een hond hadden. Deze ging plotseling dood en, om kosten te besparen werd het karkas niet naar het destructiebedrijf gestuurd maar begraven op het eiland. Als men, sinds die tijd, iets op het eiland moest, werd gezegd “Ik ga even naar de Dode Hond”. “En dat duurt tot op den huidigen dag”.[bron?]

Op een van de eerste kaarten van de Hydrografische Dienst van het eiland heette het Daphnium (Latijn voor watervlo). Vanuit de lucht heeft het ook de vorm van een watervlo. Later is deze naam niet meer terug te vinden en heeft het de naam Dode Hond gekregen.