Gedogen?! Moraliseren?! Pederasta off!

Arturas Zuokas is burgemeester van Vilnius, Litouwen. Hij had zó de balen van foutparkeerders in zijn (zo te zien niet erg drukke) stad, dat hij een ons aansprekende BOA-methode toepaste. Vraag is hoe Zuokas met stoepfietsers omgaat …

PS1: Pederasta off! is Litouws voor Donder op!
PS2: foto komt van USA Today/AP en is gemaakt door Vilnius City Municipality

Bovenaan de Bierweg – bij nrs. 38 en 47 en de achterzijde van Witzand 15 – ligt sinds kort over de gehele breedte van de weg grind. Niet van dat fijne spul dat men ook op fietspaden vindt, maar dikke rondrollende kiezels – heerlijk voor in een katapult, maar volstrekt ongeschikt om over- c.q. doorheen te fietsen. Het vermoeden bestaat dat dit grind niet door de gemeente is aangebracht, maar door aanwonenden. Hoe dan ook: het resultaat is dat fietsers die de Bierweg opgaan (dus richting de hei) praktisch allemaal vastlopen en moeten afstappen, terwijl fietsers die naar beneden komen alle moeite hebben om niet over de kop te slaan. Terwijl het hier dus wel gaat om een onderdeel van een regionale fietsroute …
Al met al een zeer gevaarlijke en ongewenste situatie. Wie neemt wanneer welke verwijderingsmaatregelen?
(PS1: Links op de bovenste foto ziet u nog een en ander dat valt onder ‘bermkapen’. Waarom is dat niet verwijderd?)
(PS2: zelfs in de wordpress-community is dit wereldnieuws …)

Fietsers en voeding

Huizerweg.

Aardig, heel aardig

Geen gemoraliseer – gewoon mooi

‘Wat bent u een moralistisch mannetje, zeg!’

Zou een pertinente stoepfietser wel het recht hebben om deze uitspraak (uitroep) te doen? Vanuit welk sociaal-ethisch paradigma zou die afkomstig zijn? Of zou het een gevalletje van ‘eigen schaamte overschreeuwen’ zijn? Zou dan medelijden op zijn plaats zijn? Zou het er wat mee te maken hebben dat de stoepfietser zestien rollen pleepapier in vrolijke voordeelverpakking op zijn bagagedrager had? En dat zijn vrouw steppend aangaf ook niet (helemaal) met de situatie uit de voeten te kunnen?
Ach, het vakantieleven in uw dorpje sukkelt verder, het is benauwd, zacht toiletpapier doet wonderen, postmodernistische neoliberalen die vooral aan zichzelf denken (‘eigen regels en interpretaties eerst!’) dragen niet zoveel aan het collectief bij. Oeps, dit is een fotosite.