De cyclus (9)

– Driftlaan 7

geen bruuske bouw en toch wel ferm
geeft grond en straat een volgend leven
maar stil nog snikt het cijfer zeven
gevallen tijdgeest in de zachte berm

gister gele tranen die er glommen
een hond die snuft en grommend pist
de zeven baalt omdat het functie mist
zie zijn lijf zich dof meer krommen

de cyclus kan zich niet voltooien
met die zeven bij de voddenjood
of verloren op de markt der vlooien

dit legaat van ‘t oudhuis droevig dood
wil het nieuwhuis graag vermooien
zoekt de bouwheer als zijn bondgenoot.

(sonnet)

Een gedachte over “De cyclus (9)

  1. Over geduldig papier tasten ogen
    Spiedend in het rond
    De theorie misschien verloochen
    Door de werkelijkheid op de grond

    De oude zeven is gevallen
    Maar rijst weer op uit haar as
    Het nieuwe is daar gekomen
    over wat eens was..

    Like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *