We kennen ze allemaal wel: de (semi-)nieuwgeldbabes met hun vaak niet erg opgevoede nazaadkloon- en epigoontjes. De hier en daar gebotoxte en weer elders vetleeggezogen blondhaarprinsessen die de cocktail van hun in Prada of Chanel gehulde vrouwzijn en hun nog niet uitgedoofde meisjesverlangens ijspaleisig etaleren met onder meer hun parmantige not handsfree-zit in doorgaans zwarte Range Rovers, die ze probleemloos her en der aso neerkwakken en aldus bijdragen aan het beeld en de gedachte dat Blaricum is overgenomen door poen, poezen, pillen en proleten.
Toch is er nog wel een ander specimen van de genus ‘lekkere verkeersonveiligerds’. Het zijn de ZTT’s, de zijtastypes, die met hun pronte koekjes-van-Verkade-konten, hun praktisch kort opgeknipte halfkrulkapsels, hun Zeeman-jakjes en hun houding en smiley-uitstraling van ‘ik ben een echte’ te belazerd zijn om, vanuit het oude gedeelte van het Dorp komende en op weg zijnde naar AH (of vice versa), de rijbaan te blijven volgen en veelvuldig en steevast en breed- en grootbekkerig hun fiets met naar prei en ui geurende zijtas de stoep opsturen en die bot en brutaal als hún fietspad gebruiken.
Ga maar ’s een half uurtje bij de muziektent zitten en sla het gade. Zie dat het trottoirterrorisme van de tankachtige ZTT’s misschien wel kenmerkender is voor Blaricum-Dorp dan de anorexia-achtigen met hun Randstedelijke blondbolle uitwisselbaarheden in die hoogzwarte grootglanskoetsen.
Oog op Blaricum 