Burgemeester Joan de Zwart.
Ze doet het zonder politieke pauwen
ze doet het zonder praal en pracht
ze doet het met een mond die lacht
en steekt de handen uit de mouwen
ze is open en nooit schuchter
en strak in haar vergaderlijn
ze kent de grenzen van de wijn
berijdt haar koetsje altijd nuchter
ze wist de oude gifsfeer schoon te boenen
het raadswerk richt zich nu weer op de zaak
verdwenen is de tijd van regenboogpioenen
een volle plus voor ‘t vullen van haar taak
en z’is dan ook nog jolig om te zoenen –
zo’n moederburger ziet men hier niet al te vaak.
Oog op Blaricum 
zit te genieten van al het moois wat je weer gemaakt hebt. Werkelijk ‘stunning’….. maar het meeste werd ik geraakt door je sonnet over onze allerliefste Burgemeester. Wat prachtig gezegd; wat een zegen dat je dat allemaal in je hebt en kunt uiten over bepaalde mensen/ Super hoor! Aty
LikeLike