wees gewoon maar in het bos
met fiets of hond en paard
hollend, lopend, stille adem staand
op het verend kleed van oude dennennaald
kijk hoe het licht de waarheid speelt
een uil op hoog niveau dineert
luister naar het kruinen fluisterrijk
hoe dit zijn ons grootgeluk masseert
vijfhonderd maal een magere boom
maakt een bos vol spanning en statuur
dat wieg mag zijn van wens en droom
dit levend bos, ons trouwe bos
schakel tussen ziel en d’andere natuur
laat het doden kappen waaien
begraaf er maar ‘t idee dat niet beviel
de mensenpolitiek moet draaien
niet nu met haar pluche kont
of elastieken meekraaimond
wel naar de wil en wortels van die ziel.
Oog op Blaricum 