De cyclus (12, slot)

Driftlaan 7

kijk toch – kinderfietsen aan de gevel
de delen vast, de ramen fris geschoond
de tijd was traag – ze leek een dode hevel
dé-zeven is nu eindelijk weer bewoond

wellicht gaat ’t pand die ziel zich tonen
van ‘t oudhuis schuchtere genegenheid
het gaat weerom om meer dan wonen
’t nieuw is hartklop van de eeuwigheid

hedendaags – maar ook gestold verleden
verbonden met het verre uur van iemand ooit;
nu kindervoeten hier de aarde treden
is de cyclus voor een leven weer voltooid.