Tussen twee tegels

Een gedachte over “Tussen twee tegels”

1. ..Ach! denkt das Veilchen, wär’ ich nur
   Die schönste Blume der Natur,
   Ach, nur ein kleines Weilchen,
   Bis mich das Liebchen abgepflückt
   Und an dem Busen matt gedrückt!
   Ach nur, ach nur
   Ein Viertelstündchen lang!

   Ach! aber ach! das Mädchen kam
   Und nicht in acht das Veilchen nahm,
   Ertrat das arme Veilchen.
   Es sank und starb und freut’ sich noch:
   “Und sterb’ ich denn, so sterb’ ich doch
   Durch sie, durch sie,
   Zu ihren Füßen doch.

   Johann Wolfgang von Goethe, 1775
   (Gedeelte van een gedicht over onbereikbare liefde)

   vertaling:
   Ach! Denkt ’t viooltje, was ik maar
   Al was het dan heel even maar,
   Van de natuur de mooiste,
   Totdat het lieve kind me plukt
   En aan haar boezem heeft gedrukt!
   Ach maar, ach maar
   Een klein kwartiertje lang!

   Ach! Nogmaals ach! Het meisje dat
   Geen oog voor het viooltje had,
   Vertrapte ’t arm viooltje.
   Het zonk en stierf en lachte nog:
   En sterf ik nu, dan sterf ik toch
   Door haar, door haar,
   En aan haar voeten toch.

   LikeLike

   Beantwoorden