… waarop tweemaal daags de assen zuchten
rammellege bussen heen en zware volle terug
een koe haar laatste gang niet kan ontvluchten
beschamend nagefloten door een vink zo vlug
waarna het pad weer vele stille uren wacht
op hoef of klomp, een wiel – of rustig op de nacht
– maar dat was toen
Oog op Blaricum 