Dit is Blaricum zoals we het kennen van vroeger en gelukkig zijn er nog mensen die dit in stand willen en kunnen houden. Thea en Bud en familie en kennissen: jullie hebben weer een stukje nostalgie bij velen losgemaakt.
Fantastisch! Heb dit live mee mogen meemaken in mijn geblikte voertuig en doet me denken aan Schotland waar ik onlangs was geweest…dit moet vaker gebeuren!
Bud. wat een nostalagie, mooi man.
zo was her vroeger bij Henk van Neel, en onze buurman Jacob van Hoven later zijn schoon zoon Antoon van Klooster ook zo. Wat je nu niet meer ziet is dat ze dan knollen voerden, en als ze nu nog met die mestwagens en de strond bakken door het dorp reden, wat zouden die mensen van nu tekeer gaan. Bud ga zo door, je weet ik mag dat graag zien.
Groetjes, Herman Rigter.
Oog op Blaricum 
Dit is Blaricum zoals we het kennen van vroeger en gelukkig zijn er nog mensen die dit in stand willen en kunnen houden. Thea en Bud en familie en kennissen: jullie hebben weer een stukje nostalgie bij velen losgemaakt.
LikeLike
Fantastisch! Heb dit live mee mogen meemaken in mijn geblikte voertuig en doet me denken aan Schotland waar ik onlangs was geweest…dit moet vaker gebeuren!
Oog: maar het slechts één keer per jaar winter …
LikeLike
Ja oude tijden herleven , alleen wij hebben heel wat gerend om het spul bij te houden
en niet met een quad.
LikeLike
Laat het de komende honderd jaar alstublieft zo blijven want dit is Blaricum en de rest van agrarisch Nederland op zijn best!
LikeLike
De photograveur met vier man, hond en de vrouw achter de meisjes aan…
LikeLike
Beste Mirjam van Klooster, nu zie ik Erik liever op een quad als hardlopend of op de fiets.
LikeLike
Bud. wat een nostalagie, mooi man.
zo was her vroeger bij Henk van Neel, en onze buurman Jacob van Hoven later zijn schoon zoon Antoon van Klooster ook zo. Wat je nu niet meer ziet is dat ze dan knollen voerden, en als ze nu nog met die mestwagens en de strond bakken door het dorp reden, wat zouden die mensen van nu tekeer gaan. Bud ga zo door, je weet ik mag dat graag zien.
Groetjes, Herman Rigter.
LikeLike