Zoals eerder aangekondigd zal deze site dit jaar onder andere in het licht staan van Dorpsgenoten. Om wie het gaat, wat hij/zij doet en wat de positieve, aardige en onderscheidende kwaliteiten zijn – dat zal te lezen zijn in de reacties. Mogelijk zal Dorpsgenoten aan het einde van het jaar uitmonden in een boek.
Oog op Blaricum 
Paul van Bertus van Henk van Gerrit v.d Bergh. derde zoon van Bertus v.d. Bergh (dorpssmid) en Riek de Jong van Henk van Steffen.
LikeLike
Dit is mijn neef Paul v.d. Bergh
LikeLike
Is het de bedoeling dat we bij dorpsgenoten een soort ‘wie is wie’ gaan spelen?
Oog: wat de kijker wil; misschien weet men iets over de persoon in kwestie en wil men dat – mits het positief is – met anderen delen; misschien wil men een compliment kwijt, of een stimulans, een waardering
LikeLike
Ik voel mij vereerd Oog.
LikeLike
Ha Paul!
Je staat er ècht mooi op hoor; DJ-PAUL (is dat je artiestennaam?)- in volle actie en zo te zien nog behoorlijk succesvol ook. Met zo’n foto zul je later gegarandeerd diepe indruk gaan maken op het nageslacht. Dat doet niemand je na…
En dan te bedenken dat we vroeger als kleine jongens zijnde bij jou thuis met z’n vieren ooit tijdens de Koninginnedag op het dak van de smederij klommen, samen met je broers Henk en Stef. We zagen die dag beneden ons een soortgelijke mensenmassa voorbijtrekken als op de foto; dus wie weet is het toen voor jou als oefening al ergens goed voor geweest. En je moeder maar roepen en je vader maar lachen… Bij jullie thuis kon ècht altijd alles; man wat was die vrijheid altijd een feest voor me.
Zo waren we bijvoorbeeld ooit met z’n allen met een groot Perzisch tapijt in de weer, pal achter de voordeur beneden bij jullie in de hal. Aan normaal speelgoed was natuurlijk nooit enig gebrek, maar sommige kinderen kiezen nou eenmaal altijd iets bijzonders uit om mee te rotzooien… Om beurten werd er dan één van ons in dat tapijt gerold en vervolgens sjouwden de anderen zich een breuk met die rol door het hele huis heen. Het begrip ‘claustrofobie’ bestond toen nog helemaal niet, maar we kregen er wel een voorproefje van. Hoestend van het stof en met een dot zand in de ogen kwam de gelukkige er dan vervolgens weer uit en zoiets heette dan: ‘spelen’. Creatief als altijd werd dat ‘levende’ pakket op een gegeven moment zelfs met vereende krachten de trap opgezeuld naar boven toe. Je broer Henk gaf de aanwijzingen en jij zat erin. De trap òp werd er nog door ons gelopen, de trap af won de zwaartekracht en werd er gerold en gevallen… Dat was meteen het einde van de pret want het geschreeuw was waarschijnlijk buiten te horen.
Je moeder greep in en ze had achteraf gezien groot gelijk.
Ook waren we vaak te vinden in en op het oude ijzer. Tegenwoordig zou de kinderbescherming er zo’n beetje aan te pas komen denk ik, maar toen was dat heel normaal. Je stootte als kind gewoon een paar keer flink je kop tijdens het verstoppertje spelen en we kwamen echt niet zonder schrammen, builen en kleerscheuren thuis.
Twee niet-schoon-te-krijgen oranjekleurige roesthanden voor de rest van de week plus een paar beginnende stoflongen waren de opbrengst na zo’n dagje darren in het schroot en dan had je het als jochie bovendien ook nog eens bijzonder goed naar je zin gehad.
Ach ja, als de kindertjes maar zoet zijn, nietwaar?
Het ga je goed Paul, de groeten aan de rest van de famile.
LikeLike
Heel mooi verhaal Peter!, ik sluit mij aan bij Stef, je geheugen is prima in orde!
LikeLike
Paulus Hubertus Maria van den Bergh, geboren 25-3-1967 te Blaricum
Hij ziet er hier een stuk jonger uit, maar de foto zal wel op de eerste kermisavond genomen zijn.
Deze smidszoon met een gezonde dosis humor staat liever boven een draaitafel te beulen dan boven een aambeeld.
De geluidsgolven die dit voortbrengt overtreffen het gehamer ruimschoots alleen de melodie van het aambeeld klinkt mij toch meestal beter in de oren.
Paul,maak komend jaar niet te veel herrie, dan blijf het geluid ook zuiverder en dan heb je toch een warme sound.
Veul succes gewenst en wat heb die peter heeschop toch een geheugen als een klok.
Die zou niet misstaan als blaricum-ambassadeur ergens in een ver land.
De groeten van je breur stef.
LikeLike
Hoi paul, ook ik sluit me helemaal bei de woorden van Stef en Peter aan. Heel veel plezier met alles wat je nog voor hebt.
Groetjes van je oude buurjongen Ben Roest – Duitsland
LikeLike