Namens de gehele familie Eykenduyn uit Blaricum, Hilversum, Reading (Engeland) en Wanica (Suriname) wensen wij U nog vele mooie, gelukkige, gezonde jaren toe. U bent een Topper van Blaricum, iemand die ons altijd bijstond in bange (olie)-dagen en alles op de bon ging in 1973. Altijd werken als een paard, altijd goedgehumeurd, en altijd een rolletje pepermunt uit de zak toverend. Ik tankte met mijn moeder aan de Kerklaan met de Fiat-600, ik was 6 jaar oud en keek vol bewondering naar die mooie oude Fina-pomp die iets naar achteren stond. En naar het kijkglas met draaiend vleugelwieltje, “Kijkglas afleveren zonder luchtbellen”. Nogmaals, Baas Rigter, van harte gefeliciteerd !!!!
“Kijkglas afleveren zonder luchtbellen”. Je haalt twee dingen door elkaar, Richard…..
Er waren voornamelijk drie teksten in omloop….
1) afleveren zonder luchtbellen
2) kijkglas moet vol zijn
3( draaiende motor en open vuur verboden
‘Ome’ Herman, van harte gefeliciteerd hoor! Opnieuw is het gelukt om qua leeftijd in de pas te blijven met m’n vader. Houden zo!
Nog altijd die lach en dat opgeruimde gezicht net als vroeger, zo’n pakweg 40 jaar terug. Regelmatig en met grote graagte kwam ik in die tijd op de woensdagmiddagen met Janneman mee om te komen spelen in en om ’t Woelige Nest. Er viel altijd wel wat moois te beleven aan de Kerklaan. De ene keer waren we druk met een oude sloopauto, dan stonden we ons weer helemaal suf draaien aan de bietenmolen die achter op het erf stond bij buurman Piet de Jong.
’s Zomers gingen we slootje springen in ’t Veentje en ik zie Jan nog thuiskomen, van top tot teen onder de modder en het eendenkroos. Hij werd bij aankomst door moeders gewoon weer schoongespoten met de koude straal uit de tuinslang: “Ogen dichthouden, Jan!”
Ik kan me nog goed herinneren dat er ooit een grote grijze bok in het hok achter in het huis stond en die mocht dan af en toe aan een lange lijn op straat heen en weer rennen en werkelijk gaten in de lucht springen. Met recht bokkensprongen: ongecontroleerd wild en mooi tegelijk! Ook zie ik die hoge oude kolenwagen nog staan waar je loodrecht omhoog in moest klimmen. Het allermooiste was natuurlijk om mee te mogen in de oliewagen naar het Amsterdamse Havengebied toe, om brandstof op te halen. Dat was me wat! Dit voertuig was nog van vòòr de Watersnood denk ik want onderweg waren we onderling niet te beschreeuwen door het zware geronk van de motor, maar dat maakte het alleen nog maar mooier.
Waar ik met terugwerkende kracht nog altijd heel benieuwd naar ben is dat geheimzinnige verschijnsel zo begin jaren ’70, toen er ineens in hele korte tijd overal in ’t Gooi -en ook ruimschoots daarbuiten- een ware epidemie aan kleine rode stickertjes werd aangetroffen op verkeersborden, telefooncellen, dranghekken, bushokjes, kermisattracties en wat al niet. Of we nou met het pontje over de Eem gingen, naar de w.c. gingen bij het pannenkoekenhuis op de Lage Vuursche, onze fiets op slot zetten bij het Muiderslot, kotsmisselijk uit de familieschommel stapten in Oud Valkeveen of poffertjes gingen eten in Laren, altijd was er wel weer ergens zo’n klein -maar oh zo opvallend- rood stickertje aanwezig met de tekst: WIE REKENEN KAN, TANKT BIJ LIES EN HERMAN. Briljant en schaamteloos tegelijk. Heerlijk dus! Het zou tegenwoordig een regelrechte hit zijn op YouTube!
Eigenlijk moet het verhaal achter die tsunami aan stickers misschien toch maar gewoon geheim blijven… Ook mooi…
Zo kan ik nog wel even doorgaan met het oplepelen van m’n onbezorgde jeugdherinneringen, maar dat wil ik de Jarige Jop nou ook weer niet aandoen. “Proost!” zou ik nog willen zeggen en op naar het volgende jaar.
De hartelijke groeten aan de hele familie en nog een hele fijne verjaardag.
Herman, jij als enige echte oliesjeik van Blaricum, van harte gefelictiteerd en nog vele jaren in goed gezondheid.
Wil nog even kwijt, dat ik dacht dat jouw kinderen van de zandgrond kwamen, zoals veel kinderen van oliesjeiks.
Lees dat onze “heb je nog nieuws” man praat over “klei” kinderen. Dacht dat jij de olie toch maar zo uit de zandgrond oppompt van onder de kerklaan.??
Oog op Blaricum 
Herman van harte gefeliciteerd met je 82ste verjaardag en maak er een mooie dag van.
Groetjes Johanna en Nico.
LikeLike
Herman van harte!
Jitske
LikeLike
…en nog zeker niet bejaard, Herman de rasoptimist, nog vele jaren in goede gezondheid samen met je rechterhand Lies en de kinderen en kleikinderen.
LikeLike
van harte gefeliciteerd Herman en nog vele jaren en gezonde nieuwe jaren toegewenst
van Tiny en Teus Dorrestijn
LikeLike
Namens de gehele familie Eykenduyn uit Blaricum, Hilversum, Reading (Engeland) en Wanica (Suriname) wensen wij U nog vele mooie, gelukkige, gezonde jaren toe. U bent een Topper van Blaricum, iemand die ons altijd bijstond in bange (olie)-dagen en alles op de bon ging in 1973. Altijd werken als een paard, altijd goedgehumeurd, en altijd een rolletje pepermunt uit de zak toverend. Ik tankte met mijn moeder aan de Kerklaan met de Fiat-600, ik was 6 jaar oud en keek vol bewondering naar die mooie oude Fina-pomp die iets naar achteren stond. En naar het kijkglas met draaiend vleugelwieltje, “Kijkglas afleveren zonder luchtbellen”. Nogmaals, Baas Rigter, van harte gefeliciteerd !!!!
LikeLike
“Kijkglas afleveren zonder luchtbellen”. Je haalt twee dingen door elkaar, Richard…..
Er waren voornamelijk drie teksten in omloop….
1) afleveren zonder luchtbellen
2) kijkglas moet vol zijn
3( draaiende motor en open vuur verboden
LikeLike
Herman: Gelfeliciteerd man! Helaas zie ik je bijna niet meer. Elke dag die vrolijke blik en mooie verhalen!
Nog vele jaren!!
Je oude postbode!
Harry.
LikeLike
‘Ome’ Herman, van harte gefeliciteerd hoor! Opnieuw is het gelukt om qua leeftijd in de pas te blijven met m’n vader. Houden zo!
Nog altijd die lach en dat opgeruimde gezicht net als vroeger, zo’n pakweg 40 jaar terug. Regelmatig en met grote graagte kwam ik in die tijd op de woensdagmiddagen met Janneman mee om te komen spelen in en om ’t Woelige Nest. Er viel altijd wel wat moois te beleven aan de Kerklaan. De ene keer waren we druk met een oude sloopauto, dan stonden we ons weer helemaal suf draaien aan de bietenmolen die achter op het erf stond bij buurman Piet de Jong.
’s Zomers gingen we slootje springen in ’t Veentje en ik zie Jan nog thuiskomen, van top tot teen onder de modder en het eendenkroos. Hij werd bij aankomst door moeders gewoon weer schoongespoten met de koude straal uit de tuinslang: “Ogen dichthouden, Jan!”
Ik kan me nog goed herinneren dat er ooit een grote grijze bok in het hok achter in het huis stond en die mocht dan af en toe aan een lange lijn op straat heen en weer rennen en werkelijk gaten in de lucht springen. Met recht bokkensprongen: ongecontroleerd wild en mooi tegelijk! Ook zie ik die hoge oude kolenwagen nog staan waar je loodrecht omhoog in moest klimmen. Het allermooiste was natuurlijk om mee te mogen in de oliewagen naar het Amsterdamse Havengebied toe, om brandstof op te halen. Dat was me wat! Dit voertuig was nog van vòòr de Watersnood denk ik want onderweg waren we onderling niet te beschreeuwen door het zware geronk van de motor, maar dat maakte het alleen nog maar mooier.
Waar ik met terugwerkende kracht nog altijd heel benieuwd naar ben is dat geheimzinnige verschijnsel zo begin jaren ’70, toen er ineens in hele korte tijd overal in ’t Gooi -en ook ruimschoots daarbuiten- een ware epidemie aan kleine rode stickertjes werd aangetroffen op verkeersborden, telefooncellen, dranghekken, bushokjes, kermisattracties en wat al niet. Of we nou met het pontje over de Eem gingen, naar de w.c. gingen bij het pannenkoekenhuis op de Lage Vuursche, onze fiets op slot zetten bij het Muiderslot, kotsmisselijk uit de familieschommel stapten in Oud Valkeveen of poffertjes gingen eten in Laren, altijd was er wel weer ergens zo’n klein -maar oh zo opvallend- rood stickertje aanwezig met de tekst: WIE REKENEN KAN, TANKT BIJ LIES EN HERMAN. Briljant en schaamteloos tegelijk. Heerlijk dus! Het zou tegenwoordig een regelrechte hit zijn op YouTube!
Eigenlijk moet het verhaal achter die tsunami aan stickers misschien toch maar gewoon geheim blijven… Ook mooi…
Zo kan ik nog wel even doorgaan met het oplepelen van m’n onbezorgde jeugdherinneringen, maar dat wil ik de Jarige Jop nou ook weer niet aandoen. “Proost!” zou ik nog willen zeggen en op naar het volgende jaar.
De hartelijke groeten aan de hele familie en nog een hele fijne verjaardag.
LikeLike
Herman, jij als enige echte oliesjeik van Blaricum, van harte gefelictiteerd en nog vele jaren in goed gezondheid.
Wil nog even kwijt, dat ik dacht dat jouw kinderen van de zandgrond kwamen, zoals veel kinderen van oliesjeiks.
Lees dat onze “heb je nog nieuws” man praat over “klei” kinderen. Dacht dat jij de olie toch maar zo uit de zandgrond oppompt van onder de kerklaan.??
LikeLike