Kan steen branden?

Zeker – door de vraag te stellen: ‘Weet je waarop je zit?’ En dan het verbaasde ‘Eh …, nee?’ te laten volgen door ‘Dit is geen loungeplek, maar een momument ter nagedachtenis van oorlogsslachtoffers.’ Daarna was er berouwvol begrip annex schaamte en direct een verplaatsing – heel goed, meiden.

3 gedachten over “Kan steen branden?

  1. ’t Nodigt anders wel uit hoor… Zo’n trappetje en dan die door de zon opgewarmde stenen… Maar gelukkig was daar het Opvoedkundig Oog!

    Oog: beschaving wordt onder meer gedragen door respect en door de zelfbeheersing om niet elke mogelijkheid ten eigen nutte aan te wenden – deze meiden pikten dat op (compliment), maar er zijn er velen (in tal van andere situaties) die dat niet doen

  2. Ik kan mij nog herinneren ,jaren geleden ,dat de oog fotograaf met zijn dochters aan de wandel was langs de Gall en Gall waar ik werkzaam was .En dat de meiden dwars door het narcissenveld liepen, vanaf het begin tot het einde.verdiend de natuur geen respect?
    Verbeter de werld,begin bij u zelf!

    Oog: twee kleuters van 5 en 7 die een variant op hét bekende kinderspelletje doen: zo snel mogelijk tussen de narcissen doorlopen zonder ze te raken; u vergelijkt appels (oorlogsmonument) met peren (wilde narcissen) en onderschrijft daarmee de tekortkoming van de vergelijking: de waarheid van de kern van de zaak raakt uit beeld

Geef een reactie