Pingping doet de fietser op het fietspad …

… van de Eemnesserweg. En dan:

Fietser: ‘Hallohoo, ik kan er niet langs …’ Ook vanwege het portier dat (eigen gemak eerst) open is gelaten.

Een dame (niet-bewoonster) die bij nummer 26 naar binnen staat te gluren reageert:
‘O jaaa … ik zal ‘m weghalen. Maar eh …, kunt u niet over de weg?’

Er rijden diverse auto’s langs – nee dus. En indien geen auto’s, dan sowieso toch niet.

Fietser: ‘Maar kunt u ‘m niet op de weg zetten? We houden hier in Blaricum niet zo van dit parkeergedrag.’

Suzuki-rijdster: ‘Oh … ja, ik ken heuren dat u uit Blaericèm komt – nóu blijf ik hier staan totdat u weg bent.’

Machtsspelletje, deels uit schaamte en deels door een klaarblijkelijk megaminderwaardigheidscomplex.
Wij hebben ook in dit soort gevallen altijd een antwoord.

Fietser: ‘Prima. Maken we wel eerst een foto. Kunt u even naar het v-Oog-eltje kijken?’

Daarvoor was de animo niet erg groot. Maar we hebben ‘r wel (ook en face) – altijd handig.