Mmhh, als de gemeente dit kunstwerk op net zo’n hoogte had laten plaatsen als het “kunstwerk” op de hoek van het Postiljon met de Smeekweg dan had dat een hele andere foto opgeleverd 😉
Ja en had je de schaapjes niet kunnen zien. Waar waren de ouders van deze ‘Schaapjes’ van kinderen, om ze te corrigeren en uit te leggen waarom dat niet mag? Stonden ze soms schaapachtig bij een etalage te kijken?
Dit heeft helemaal niets met opvoeden te maken. Het zijn gewoon 2 kinderen en kinderen doen nu eenmaal dit “soort” dingen. Tegenwoordig mag je, als kind, helemaal niets meer lijkt het wel. Ik zou me drukker maken over die talloze verkeerd geparkeerd staande auto’s en de stoepen waarop oudjes niet meer kunnen komen met hun rollator.
Het blijven inderdaad kinderen. Echter ik had het “vroeger” niet in mijn hoofd hoeven halen om op zo’n kunstwerk te klimmen.. Dus mijn inziens heeft het wel te maken met opvoeden. Dus ieder doet op zijn manier… 😉
2e reactie op 1 dag die mag je weigeren. Wat ik wilde aangeven: Jij gaf die kinders aan dat dit niet mag en zij luisterden naar jou. Omdat jij zo’n grote man bent??? Ik denk dat zij dus wel een opvoeding hebben gehad. Jouw reactie op hen was dus voldoende en wees daar blij om denk ik dan. Waar kunnen kinderen nog spelen tegenwoordig zonder enig risico op letsel? Vroeger (heel lang geleden) konden kinderen wat vrijer op straat spelen. Vandaag de dag niet meer.
Oog: natuurlijk is het prima dat er in geval van een (pedagogisch-verantwoorde) correctie wordt geluisterd; jammer is het dat de ouders onvoldoende preventief lijken te zijn geweest; als je je kinderen op een/dat veldje laat spelen, weet je ook wel dat ze de neiging hebben om op dat beeld te klimmem en dat hadden de ouders met een duidelijk consigne kunnen voorkomen; waar kinderen these days nog kunnen spelen in de openbare ruimte is een heel ander gesprek: op straat zoals wij dat deden is dat onomkeerbaar niet meer mogelijk, zo lijkt het – wellicht durft een politieke partij met de raadsverkiezingen aan de horizon hier iets mee?
Heeeeeeeeel lang geleden, als je iets (mis)deed, werd je door een burger zoals Oog nu ook gedaan heeft, er op aangesproken. Je gaf geen grote mond, want je was als de dood dat hij het aan je ouders zou vertellen en je wist wat er dan ging gebeuren. Veel mensen durven er nu niets van te zeggen, omdat ze bang zijn voor een grote mond van de kinderen. Of de reactie van een ouder die er dan toevallig wel bij is.
Oog op Blaricum 
Mmhh, als de gemeente dit kunstwerk op net zo’n hoogte had laten plaatsen als het “kunstwerk” op de hoek van het Postiljon met de Smeekweg dan had dat een hele andere foto opgeleverd 😉
Oog: http://oogoplaren.wordpress.com/2010/06/12/beeld-marte-roling-vervolmaakt-postiljon/
LikeLike
Ja en had je de schaapjes niet kunnen zien. Waar waren de ouders van deze ‘Schaapjes’ van kinderen, om ze te corrigeren en uit te leggen waarom dat niet mag? Stonden ze soms schaapachtig bij een etalage te kijken?
LikeLike
Maakt niet hoe of hoe hoog een kunstwerk staat, dit is kwestie van opvoeding en op je kinderen letten!
Schande! Ook al zijn het kinderen.
LikeLike
Dit heeft helemaal niets met opvoeden te maken. Het zijn gewoon 2 kinderen en kinderen doen nu eenmaal dit “soort” dingen. Tegenwoordig mag je, als kind, helemaal niets meer lijkt het wel. Ik zou me drukker maken over die talloze verkeerd geparkeerd staande auto’s en de stoepen waarop oudjes niet meer kunnen komen met hun rollator.
Oog: of en en?
LikeLike
Het blijven inderdaad kinderen. Echter ik had het “vroeger” niet in mijn hoofd hoeven halen om op zo’n kunstwerk te klimmen.. Dus mijn inziens heeft het wel te maken met opvoeden. Dus ieder doet op zijn manier… 😉
LikeLike
2e reactie op 1 dag die mag je weigeren. Wat ik wilde aangeven: Jij gaf die kinders aan dat dit niet mag en zij luisterden naar jou. Omdat jij zo’n grote man bent??? Ik denk dat zij dus wel een opvoeding hebben gehad. Jouw reactie op hen was dus voldoende en wees daar blij om denk ik dan. Waar kunnen kinderen nog spelen tegenwoordig zonder enig risico op letsel? Vroeger (heel lang geleden) konden kinderen wat vrijer op straat spelen. Vandaag de dag niet meer.
Oog: natuurlijk is het prima dat er in geval van een (pedagogisch-verantwoorde) correctie wordt geluisterd; jammer is het dat de ouders onvoldoende preventief lijken te zijn geweest; als je je kinderen op een/dat veldje laat spelen, weet je ook wel dat ze de neiging hebben om op dat beeld te klimmem en dat hadden de ouders met een duidelijk consigne kunnen voorkomen; waar kinderen these days nog kunnen spelen in de openbare ruimte is een heel ander gesprek: op straat zoals wij dat deden is dat onomkeerbaar niet meer mogelijk, zo lijkt het – wellicht durft een politieke partij met de raadsverkiezingen aan de horizon hier iets mee?
LikeLike
heel soms zie je kinderen gewoon buiten spelen zonder toezicht van de ouders. Net zoals heeeeeeel lang geleden
LikeLike
Heeeeeeeeel lang geleden, als je iets (mis)deed, werd je door een burger zoals Oog nu ook gedaan heeft, er op aangesproken. Je gaf geen grote mond, want je was als de dood dat hij het aan je ouders zou vertellen en je wist wat er dan ging gebeuren. Veel mensen durven er nu niets van te zeggen, omdat ze bang zijn voor een grote mond van de kinderen. Of de reactie van een ouder die er dan toevallig wel bij is.
LikeLike