Tekst van Linda Eggenkamp:
| “Brand is erger!”, riep mijn moeder als ik me weer eens ergens over opwond. En hoe erg brand is, dat weet je pas echt als het om brand in een gebouw gaat waar jij zeer bij betrokken bent. Toen mijn moeder terug kwam van een brand in haar bedrijf, de plek waar nu de brandweerkazerne is gevestigd, beaamde ze haar eigen gezegde: “Brand is echt heel erg”.De brand waarbij ik emotioneel zeer betrokken ben, is de boerderij van benzinestation Vos, in de nacht van 15 op 16 augustus 2008. Wakker worden van sirenes, een rode gloed door de kleine slaapkamerraampjes zien en niet weten of je eigen huis of dat van de buren in de fik staat. In een moordtempo naar beneden, deur van het slot, in je pyjama naar buiten rennen en daar zien dat circa 20 minuten na de eerste melding (door een brandweerman op de fiets naar de kazerne voor het blussen van een containerbrand elders in dorp) de vlammen al metershoog uit het rieten dak van de bijna buurboerderij slaan. Ik raak niet heel snel in paniek maar die nacht sta ik uren te trillen op mijn benen. We mogen Onze Lieve Heer op onze blote knieën bedanken dat het vrijwel windstil is en de brand niet overslaat naar de omliggende rietkappen.
Ik zie dat vanuit een hoogwerker duizenden liters water per minuut de boerderij in worden gespoten. Het water reikt tot de bovenkant van de voorramen, de muren staan bol van de waterdruk, maar op het dak grijpt het vuur onverminderd om zich heen. Over de volle lengte van de boerderij tot een meter of tien, vijftien hoog de lucht in. Al dat water en al dat luxe materiaal uit Hilversum, Bussum of weet ik waar, het is te laat. Het is ook nog eens pure waterverspilling. Toen de pieper ging, is hij langs onze voordeur gesprint, geen tijd om zijn brandweerpak mee te grissen die vlak achter de deur hing, door het gat in de heg (speciaal voor spoeduitrukken gecreëerd) naar de kazerne aan de Verbindingsweg. Daar greep hij een reserve-jas en een reserve-helm en sprong in de brandweerautoauto. Op slechts enkele meters naast de houtfabriek liggen twee grote boerderijen met rieten daken. Geen tijd te verliezen. Blaricumse politiek en regiobrandweer, veel wijsheid bij jullie beslissingen. Houd in jullie achterhoofd dat brand erger is én dat elke seconde telt. Vooral in Blaricum. |
Oog op Blaricum 
Dit is mij uit het hart gegrepen. 14 januari komt de regio uitleg geven, worden vragen beantwoord en kunnen inwoners komen inspreken.
LikeLike
Wat een goed verhaal!
LikeLike
Zo is onze Blaricumse brandweer, een deskundig team.
LikeLike
mooi gesproken Linda!!!
LikeLike
Linda heeft een paar van de vele rietbranden genoemd en ik zal er nog een aan toevoegen.
De brand bij smederij v/d Bergh een paar jaar geleden.
De wegen waren door de gladheid nauwelijks te berijden.
Doordat onze brandweer er toch snel bij kwam werd er een “dorpsramp” voorkomen.
Het rietendakvuur werd al direct door v.h. vrijwillige brandweerman Henk v/d Bergh met brandblussers bestreden.
Onze vrijwillige brandweer ging er volop tegenaan.
Later kwam ook Huizen en Laren erbij om erger te voorkomen.
LINDA HAD EEN JUIST VERHAAL.
LikeLike
Linda, geweldig je verhaal. Het doet me weer aan iets denken, namelijk de strijd om onze zelfstandigheid. De Blaricummer is gemoedelijk, laat het vaak op zijn beloop, tot dat men te ver gaat. Dan mobiliseert men elkaar en gaan de ‘Hakken in het zand’. De aanvallen op onze zelfstandigheid in 1922 en in de jaren tachtig hebben dat bewezen. Het zelfde proef ik nu weer. Steeds zijn met succes de aanvallen afgeslagen, ik hoop dat het met deze aanval het zelfde gebeurd. Vrijwilligers zijn het cement van de samenleving, wees er zuinig op en zorg dat ze gemotiveerd blijven. Het ‘Uitnemen’ van de 2e TAS helpt daar niet bij.
LikeLike
Linda, mooi verhaal. Het klopt. En Ja Co, je verhaal doet mijn hart slag weer verhogen als ik er aan denk…. Voor het eerst stond ik zelf aan de andere kant….Zelf brand in het rieten dak van de Smederij. Nu was het niet mijn pieper die afging met de melding. Iets wat mij jaren het adrenaline door de aderen heeft doen jagen om snel voor de medebewoners van het dorp inzet te plegen om te blussen /redden.
Nee nu moest ik zelf bellen en maar hopen dat de brandweer er ondanks de gladheid er snel was.
Het gevoel wat in je kruipt als je dit meemaakt is niet fijn. Het vertrouwen in ONS korps stelde mij niet teleur. In een woord geweldig als ZE er zijn. De inzet/hulp/aktie met bijgaand risico die ONZE VRIJWILLIGERS tonen om je pand te redden (Ook van idd Huizen en Laren) is onbetaalbaar.
Nu wist ik pas echt hoe het voelt als je hebben en houden vlam vat.
Ik begrijp er dan ook niets van dat men het , naast de vrijwilligers zelf, belangrijkste “gereedschap” weghaalt en dan verwacht dat alle man/vrouwschappen
gemotiveerd blijven.
Het is als ze bij ons in de Smederij de hamer weghalen en toch verwachten dat je het ijzer kunt smeden.
LikeLike
geweldig…, ze komen allemaal op voor “hun” brandweer ….. nog veel meer inwoners mogen/moeten reageren. immers de politiek is toch een afspiegeling van de bevolking? als er velen tegen zijn, dan moeten er toch ergens “lichtjes” gaan branden en denken…, ja… met bezuinigingen bereiken we eerder de andere kant….. kom mensen… trek ten strijden tegen deze ongelooflijke domme fout….. waar ze als het doorzetten te laat achter gaan komen
en de smid vertelt het goed…. hetzelfde als ze bij hem zijn hamer weghalen en toch willen hebben dat hij nog goed kan smeden…….
LikeLike