Gordon gaat terug in de tijd

Het idee van Gordon om aan de Huizerweg een koffie- en theehuis te openen, is in feite een stap ‘terug in de tijd.’
Foto aangeleverd. Tekst: Frans Ruijter.
Wachtkamer N.B.M.
Lopend op de oergezellige Blaricummer kermis viel het mij op, dat er voorbereidingen werden getroffen om voor de zoveelste keer de’ oude wachtkamer van de N.B.M.’ te gaan verbouwen. Deze keer om de ABN-AMRO bank er te laten terugkeren, zij hebben er al eerder kantoor gehouden. Dit gebouwtje staat tussen Vos de manufacturenzaak en de bakkerij van Frank aan de Huizerweg. In april 1926 is hij verplaatst, toen heette het nog ‘het stationgebouwtje’ van de Gooische stoomtram. De dakpannen werden verwijderd, het gebouw werd van de schoorsteen ontdaan en het gehele gebouw werd verrold richting Frank. Dit was voor die tijd natuurlijk een huzarenstukje. De ruimte die ontstond door deze ‘verhuizing’ werd gebruikt om de zaak van Vos te bouwen.

Van Doornik
Wat was het nou eigenlijk voor een gebouwtje? Het was tot het overlijden van Jan Vos (1995) eigendom van familie Vos, en werd gebruikt als wachtruimte voor passagiers die met de Gooische Stoomtram wilden reizen. Er was in die tijd tevens een depot van Van Gend en Loos in gevestigd. Aan deze wijze van vervoer kwam in 1947 een eind en werd vanaf dat moment het vervoer gedaan door de Nederlandse Buurtvervoer Maatschappij (voorloper van Connexxion) busvervoer. Tot in de herfst van 1955 zwaaide de bekende familie van Doornik hier de scepter.

Karel Buys
Vanuit de Zaanstreek kwam Karel met zijn vrouw Henny en twee kinderen naar deze horeca gelegenheid, en nam het stokje van de van Doorniks over aan de Huizerweg. Na een jaar deed Joop van Driel beter bekend als ‘Ome Jo’ zijn intrede. Deze gepensioneerde zeeman van de Holland Amerika Lijn droeg er samen met Karel toe bij dat het een hele gezellige ontmoetingsplaats werd voor jong en oud. Er werd met elkaar daar afgesproken om naar uitwedstrijden te gaan, van zowel de handbal als de voetbal. Er werden de laatste nieuwtjes uitgewisseld, krantje gelezen of nog even gauw een glaasje bier gedronken door de militairen in hun ‘pakki’ op zondagavond, voordat zij weer voor een week weggingen om ons te verdedigen tegen het gevaar wat toen nog uit het oosten werd verwacht.

Televisie
Eind jaren vijftig begin jaren zestig kwam er een televisietoestel in de zaak. We kunnen het ons nu niet meer voorstellen maar dat was een hele belevenis. Het leek ‘s avonds wel een bioscoop. Er was af en toe een voetbal wedstrijd te zien op TV maar die werd dan ook door iedereen die in de zaak was bekeken en van ‘deskundig’ commentaar voorzien. Ook de uitzendingen van Tom Manders (Dorus) werden goed bekeken, maar dit was vooral omdat Tom Manders inwoner was van Blaricum en vele opnamen hier ook gemaakt waren.

Patat Frites
Karel Buys was een echte ondernemer en zocht altijd naar nieuwe dingen om zijn omzet te vergroten. Zo kwam hij op het idee om patat te gaan verkopen, hij was daarmee de eerste in Blaricum. Het liep als een trein maar ging ook een keer fout. Vlam in de patatpan! Goede raad was duur. Het pand was grotendeels van hout. Karel belde snel naar mijn vader, want bij ons thuis bedienden wij de brandweertelefoon, en zei: “Ruijter kom snel, de tent gaat eraan”. Mijn vader pakte een koolzuursneeuwblusser en zei tegen mijn moeder: ”Bel jij de mannen. Ik ga vast”. Het liep allemaal met de welbekende sisser af.

Rust Wat
Het is zeker de verdiensten van de familie Buys dat velen genoten hebben van de gezelligheid die in deze ‘lunchroom’ heerste. Maar wat wil je ook als een man als Henk van den Bergh er bijna dagelijks kwam en altijd iets te melden had of anders wel een goede mop wist te tappen.
In 1965 ging de familie Buys naar “Rust Wat” en daar hebben ze er ook weer wat moois van gemaakt. Ze namen Henk van den Bergh mee die daar op grote wijze nog zijn 80e verjaardag heeft gevierd in zijn ‘eigen stoe’”. Dit jaar is de ‘Wereldberoemde Blaricumse Zaankanter’ zelf ook 80 jaar geworden. Karel die nog steeds niet kan stil zitten en nu alweer verschillende jaren met zijn vrouw Henny woont in de Bouwvenen. Wij van hei & wei wensen ze nog heel veel gelukkige jaren toe.

Frans Ruijter.
November 2005.

8 gedachten over “Gordon gaat terug in de tijd

  1. Ha, de EHBB, de Eerste Homo Bar Blaricum, wat een aanwinst. Ik denk dat Karel Buys zich omdraait in zijn graf. Wanneer wordt het geopend, 1 April?

    Like

  2. Zou leuker zijn als heel het dorp terug kon gaan in de tijd… betaalbaar voor ook degenen die er geboren en getogen zijn, het elkaar voor laten gaan i.p.v. het elkaar afsnauwen en bijna geen parkeerplek gunnen, goed te merken als je er een tijdje niet meer woont. Ga bijv. maar eens een tijdje staan bij de kruising Meentweg/Burg. Heerschopweg en bij de visboer. De winkeltjes uit de jaren ’70. terug, Kortom: een normaal dorp zonder poeha waar de mensen nog via de achterdeur bij elkaar op de koffie gaan. Weet je nog?

    Like

Laat een reactie achter op Linda Eggenkamp Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *