Door een vergunde kap zijn er op Bierweg 41 zeker 57 bomen omgegaan (waaronder diverse oude maar kerngezonde eiken); er is een herplantplicht voor 28 bomen. Bierweg 43 (2e foto, met eiken) lijkt eenzelfde lot beschoren. Omwonenden gaan trachten te redden wat er nog te redden valt.
Oog op Blaricum 
Hoe is het mogelijk dat zulke vergunningen worden verleend? Trieste zaak. Groeten, Jan Goedkoop
LikeLike
Ongelooflijk! Hoe kan dit nu weer?! 😦
LikeLike
schandalig
LikeLike
soms kun je beter uitdunnen om de goede bomen beter te laten gedijen. nieuwe bomen aanplanten is dan toch een goede optie? hoewel er hier misschien wat veel weg zijn gehaald…
Re-ronald van keekum: Lief bedoeld, maar onzin. Dat gebeurt in een oerwoud toch ook niet?
PS: Helaas wordt ook met oerwouden op grote schaal schandalig omgegaan.
LikeLike
Zulke vergunningen liggen weken ter inzage op het gemeentehuis en staan in de lokale krant zodat er ruim de tijd is om er op wat voor manier dan ook met de hele buurt bezwaar tegen te maken. Vreemd dat er dan, nadat de vergunning verleend is en de kap is uitgevoerd, mensen zijn die verbaasd, boos of wat dan ook zijn. Wat de gemeente betreft kan een kap meestal wel doorgaan wetende dat er weer een prachtig huis gebouwd zal worden waar elk jaar weer lekker geld kan worden opgestreken …
Oog: allemaal bureaucratische en formele trivia – het gaat erom hoe schandalig er wordt/is ingegrepen in de natuur, hoe de samenhang ter plaatse is vernield, hoe de natuurwaarde is gedecimeerd
LikeLike
Klopt helemaal. Bekendmaking was 17 januari met 6 weken tijd voor bezwaren. (overigens was in september 2013 al een vergunning aangevraagd voor kap van 70 bomen)
LikeLike
Marc, Rob – Publicatie van verleende vergunningen en de mogelijkheid tot het maken van bezwaar klinkt leuk. In theorie!
In de praktijk zijn er echter minimaal drie problemen:
1)
Men kan een publicatie – via (staats)courant, etc. – gemakkelijk ‘missen’, bijvoorbeeld indien men met vakantie is, of indien men een drukke baan heeft. Dat ‘missen’ kan voor de (niet)-ontvankelijkheid van een bezwaar niet als excuus dienen; vergelijk dit met ‘elke Nederlander behoort de wet te kennen’. Overheidsorganen zouden dit probleem kunnen – en m.i. móeten – ondervangen, door potentiële belanghebbenden, zoals bijvoorbeeld omwonenden, ACTIEF EN PERSOONLIJK op de hoogte te brengen van genomen besluiten die mogelijkerwijze ingrijpen hun persoonlijke levenssfeer.
2)
Men kan alleen bezwaar maken als belanghebbende. Wie als belanghebbende wordt aangemerkt is overigens behoorlijk arbitrair!
3)
En stel nu dat je inderdaad rechtens als belanghebbende wordt erkend, door een overheidsorgaan. En stel tevens dat de publicatie van een verleende vergunning je niet is ontgaan en dat je het daar niet mee eens bent. Dan denk je: “Há, dáár ga ik (gemotiveerd) bezwaar tegen maken!”.
Helaas, pindakaas …
Men kan enkel bezwaar maken als blijkt, na toetsing door jezelf of anderen, dat de verleende vergunning in strijd is met het vigerende bestemmingsplan. Indien de vergunning daarmee niet in strijd is, is het bezwaar ongegrond. Indien een vergunning wordt aangevraagd die past binnen een vigerend bestemmingsplan, is een overheidsorgaan VERPLICHT deze vergunning te verlenen. Doet het overheidsorgaan dat niet, dan wordt dat als onbehoorlijk bestuur aangemerkt (op zich terecht). Ja, dát wordt je als goedwillende burger allemaal niet verteld door de diverse overheden!
De les: als je werkelijk invloed wilt uitoefenen, zorg er dan voor dat je tijdens de vaststelling van een bestemmingsplan voldoende draagkracht creëert om de besluitvorming te beïnvloeden, anders ben je gewoon te laat.
En dan nog iets: als je al bezwaar maakt, dat ontvankelijk én gegrond is, wordt je door dezelfde overheid op alle mogelijke manieren tegengewerkt. Door dezelfde overheid nota bene, die van de burger normen en waarden verlangt. In mijn eigen directe leefomgeving ben ik helaas door schade (vooral dat) en schande wijs geworden.
LikeLike
Zoals ik al eens eerder zuur opmerkte: het kennelijk vieze groen moet zo snel mogelijk uit het groene Gooi verwijderd worden, opdat de nieuwkomers in de nieuwe villa’s zich weer kunnen thuisvoelen temidden van steen en asfalt… Natuurlijk moeten degenen die helemaal achteraf en dus ineffectief reageren eens de moeite nemen om bijtijds naar de aanvragen en verleende kapvergunningen te kijken. In Laren wordt dat makkelijk gemaakt door de vermeldingen hiervan in het Larens Journaal. Maar houd de kap maar eens tegen als er bouwgrond enerzijds en/of hout van gekapte bomen anderzijds verkocht kan worden. In Laren hebben wij bij de herinrichting van onze straat aardig wat strijd moeten leveren voordat het verlies aan bomen tot een enigszins aanvaardbaar aantal was teruggebracht.
LikeLike
Diana, zie mijn reactie en die van Oog, bij nr. 5.
Publicaties van verleende vergunningen in organen als het Larens Journaal zijn inderdaad bureaucratische en formele trivia.
Tegen een verleende vergunning die in lijn is met een vastgesteld bestemmingsplan kán men namelijk geen bezwaar maken, in tegenstelling tot hetgeen door de overheid wordt gesuggereerd. Als een eventueel bezwaar al ontvankelijk is, wordt het in zo’n geval eenvoudigweg ongegrond verklaard.
In de praktijk kun je drie zaken (laten) toetsen:
1) Vallen de verrichte werkzaamheden, in dit geval die van de bomenkap, binnen het kader dat volgens de vergunning is toegestaan. Stel dat er 60 bomen zouden mogen worden gekapt en er zouden er 65 zijn gekapt, dan zou de vergunninghouder zijn boekje te buiten zijn gegaan. Je kunt dan een civiele procedure beginnen tegen de vergunninghouder, maar NIET tegen de gemeente!
2) Of de vergunning TEN ONRECHTE is verleend, d.w.z. IN STRIJD MET het bestemmingsplan. Louter indien dát aan de orde is kun je bezwaar maken, waarna men een overheid wegens onbehoorlijk bestuur voor de rechter kan dagen.
3) De terechtheid van het bestemmingsplan zelf. Een bestemmingsplan zou bijvoorbeeld in strijd kunnen zijn met de heersende wet- en regelgeving. Indien dat zo blijkt te zijn, kunnen ‘hogere’ rechters vervolgens besluiten dat (bepaalde delen van) het plan moet(en) worden aangepast. Maar maak je geen illusies, de kansen op succes voor een individuele burger zijn nihil, nog los van de financiële offers die het vergt.
In het geval van de Bierweg kan men – net als ik – ethische en morele argumenten hebben die men wil, tegen de kap van zoveel kerngezonde bomen, als het volgens het bestemmingsplan mag valt er juridisch niets tegen te doen. Nog los van het feit dat het kalf natuurlijk al verdronken is!
LikeLike
Beste Ronald: Jouw 1e punt gaat in het geheel niet op. Juist ten behoeve van informatie aan de burger is de Hei&Wei een 2 wekelijks blad geworden wat huis aan huis verspreid wordt. De gemeente publiceert hierin ruim, ook alle aanvragen en toegekende vergunningen. Ik neem aan dat een betrokken Blaricummer dit blad dan ook leest. 🙂
Over de rest van jouw reactie kan ik niet oordelen.
Re- Van Keekum: Beste Rob, zie mijn reactie bij Diana. Het verstrekken van informatie via Hei&Wei / Larens Journaal is een leuke geste, maar ook niet meer dan dat. Het zijn loze gebaren.
LikeLike
BLARICUM – ‘Met grote verontwaardiging heeft Hart voor Blaricum het resultaat gezien van een vergunde kap aan de Bierweg 41. Ruim 55 bomen, waaronder kerngezonde en volwassen eiken, zijn omgehaald. Er geldt een herplantplicht voor 28 bomen’, laat een woeste Manon Jongeling, lijsttrekker Hart voor Blaricum, weten.
Jongeling: ‘Het is niet te geloven dat dit is gebeurd. Verschrikkelijk deze kaalslag. De grote vraag is nu ook of er wel volgens de vergunning is gekapt, want het perceel is tot bijna aan de grenzen leeggezaagd. Het aanzicht van een behoorlijk gedeelte van de Bierweg, juist waar die op natuurlijke wijze overging in het natuurreservaat, is op een gruwelijke wijze geweld aangedaan. Blaricum is hierdoor echt gewond geraakt en het herstel zal ondanks de herplantplicht vele jaren duren. Het is niet te hopen dat het naastgelegen perceel hetzelfde lot te wachten staat.’
Om te voorkomen dat zoiets zich kan herhalen, wil Hart voor Blaricum het college van B&W voorstellen om de vergunning voor dergelijke verwoestende ingrepen in de lokale natuur niet alleen aan te kondigen op de gemeentelijke website en in Hei&Wei, maar ook de omwonenden zo snel mogelijk over een ingediende vergunningsaanvraag te informeren. Jongeling: ‘Je kunt van de burger niet verwachten dat hij elke week angstig de media moet afspeuren om te zien welk onheil hem boven het hoofd hangt. De gemeente mag in deze veel actiever zijn en vooral nog meer oog hebben voor het belang van de omwonenden. Daarnaast zou er bij kapvergunning-behandeling aan de eigenaren, door zowel de gemeente als de omwonenden, ook een beroep gedaan kunnen worden om toch vooral zorgvuldig om te gaan met de typische bomenrijkheid van Blaricum. Want je gaat toch niet voor niets in het bos wonen, als je vervolgens alle bomen kapt. Omgekeerde wereld!’
LikeLike
Mevrouw Jongeling, gelet op mijn eerdere bijdragen over dit onderwerp zal het u niet verbazen dat ik het in alle opzichten met u eens ben!
LikeLike
Uw partij zit toch al 12 jaar in de coalitie??? Dit soort “verontwaardiging” roept wel vraagtekens op zo vlak voor de verkiezingen. Volgens mij heeft “oog” wel vaker dit soort zaken ad orde gesteld.
LikeLike
Tip (extra bron van informatie): Abonneer je op de Bekendmakingen van de overheid die jouw interesse hebben per E-mail. http://www.overheid.nl/help/bekendmakingen/emailservice/
LikeLike
Ongelofelijk, wat een triest gezicht. En dan te bedenken dat de nieuwe eigenaar prachtige bomen langs de erf afscheiding had kunnen behouden en een mooi omsloten waardevol perceel had gehad. Nu rest er een arm bouwkavel. Vaak wordt er niet beseft hoe waardevol de bomen zijn. Beuken van 250 jaar weg, dennen weg etc. Natuurlijk kun je terugplanten, maar nooit de kwaliteit die het had. Tja, dan resteert “boompje groot, plantertje dood”! Ik zeg altijd , kappen kan altijd nog. Doe rustig aan . Die optie heeft de toekomstige eigenaar definitief verspeeld. Rest hem nog volwaardige bomen terug te planten. Echter zijn privacy en beleving van natuurschoon is hij gedurende zijn leven kwijt. Een gemiste kans.
LikeLike