Kunstgras: en nu en toen waarom?

Links bericht van gisteren 19 december, rechts van vandaag 20 december. Met op de achtergrond de (al langer bestaande) informatie dat de zusterorganisaties van RIVM in UK en V.S. tot andere conclusies zijn gekomen. De discussie (ook tussen de hooggeleerde heren professoren) zal dus wel voortduren – …

… zo ook de vraag waarom BVV’31 afgelopen zomer zo’n haast had om twee kunstgrasvelden (rubber) aan te leggen. Als de wettelijk vereiste procedure van het aanvragen van drie offertes zou zijn gevolgd, dan waren de velden weliswaar later gekomen, maar had men besloten nádat de rubberdiscussie al op gang was gekomen (begin oktober jl.) en had men zeer waarschijnlijk voor het (veel gezondere) kunstgras-kurk gekozen. Daar komt bij dat de vragen die door de lokale VVD-fractie zijn gesteld over de financiering van die velden (met 600.000 euro gemeenschapsgeld) eerst niet zijn beantwoord, later summier en vervolgens aanvullend maar geheim … En toen de VVD daarover weer vragen stelde, kwam daarop een antwoord, maar eveneens geheim.

De vraag luidt derhalve: als BVV’31 en/of de gemeente bij de aanbesteding van de kunstgrasvelden de wettelijke route had(den) gevolgd, was het dan nu niet zo dat de (jeugd)spelers van BVV en hun gasten op volledig veilig en gezond kurkkunstgras zouden hebben gespeeld, in plaats van nu op velden die niet (volledig) van gezondheidstwijfels zijn ontdaan? (Zie linkerbericht, derde alinea.)
En vinden de politieke partijen die met de gang van zaken hebben ingestemd (Hart voor Blaricum, De Blaricumse Partij, CDA en D66, ook wel bekend als het dubieuze kwartet) dat zij zich in deze juridisch en moreel als goede volksvertegenwoordigers hebben opgesteld en dat zij de gezondheid van met name de jongere dorpsgenoten tot het uiterste hebben bewaakt?

Let wel: er is niets mooiers en gezonder en opbouwender en vormender dan kinderen die sporten. Goed voor die kinderen, goed voor de samenleving, goed voor de toekomst in velerlei opzicht. Maar er is niets walgelijker dan dat de gezondheid van kinderen wordt opgeofferd aan de verknipte denkwereld van ouderen. Met het ‘… dat het schadelijke effect op gezondheid praktisch verwaarloosbaar is.‘  mag geen genoegen worden genomen, mag er niet worden gezegd ‘U kunt rustig gaan slapen.’