Tegenover Rust Wat (gisterenavond openluchtbiosbad) was een feestje. Naar verluidt werden twee (echte-)personen 40. Feestje dus. Nou ja: naar verluidt was het een vette partij. Met zo’n 200 drankje-hapje-kakelaars die men al bij het Tolhuisje kon horen oereroezemoezen. Het leek net de Huishoudbeurs bij de stand met de gratis sherry – u weet wel. Een deeltje van de genodigden was per (bak)fiets gekomen – heel goed, fijne mensen, strakke konten, positief moreel. Een ander grootdeel kwam per bolide. Gastheer en gastvrouw kennen hun netwerk-leden kennelijk goed en hadden derhalve een zeskoppig parking-valet-team ingehuurd: beschaafd ogende semi-studentikosi die zorgden voor het parkeren van de vierwielers. Waar? Nou eh…, omdat gastheer en gastvrouw behoren tot de Schapendrift-bewoners die met illegale palen de berm voor hun huis hebben gekaapt, werden de auto’s dus niet voor hun eigen breedgevelpand neergezet maar wel onder meer in de bermen voor de woningen van buurtbewoners die niet zo asociaal zijn (foto’s). Nogal dubbel dus.
Dubbel was ook dat de Schapendriftse palenzetters (al dan niet verenigd in de Stichting Woonkwaliteit Schapendrift o.i.d.) zich bij herhaling hebben afgezet tegen het openluchtbioscoop-initiatief van de Stichting Blaricum Promotie. Geluidsoverlast, slecht voor de bermen, de veiligheid, de rust, verstoring van het vlieg- en mugverkeer – u kent de argumenten wel. Jammer dus dat het feest werd opgeluisterd (…) met een DJ die kennelijk z’n mapje met goede muziek was vergeten maar wel de volumeknop steevast op mooi weer zette. Zodat de Rust en ZwemWat-filmkijkers werden getrakteerd op een mengsel van Clint Eastwoodiaanse knauw-one-liners en een hartslagverstorende en blaasbewegende disco-dreun (bonkebonkebonke – 108 keer per minuut, ook wel te horen uit overjarige Golfjes met aan het stuur van die fletse wietpubers zonder op-, af- en begeleiding). Voor zulke muzikale (…) en bovenmodale decibeluitingen is vergunning nodig – en die hadden de 40-jarigen niet, aldus bestuurderen van Blaricum Promotie. Desondanks namens ons allen nog de hartelijke felicipaties en als jullie met het hopelijk weer gezamenlijke halve eeuwen-feest nogmaals tot tegen enen van die atonale doenkedoenkedoenkerige oerwoudgeluiden produceren, komen wij dorpsbreed even langszij. Jullie hebben dus tien jaar minus een dag om te leren hoe je een dorp aardig houdt …



































