nu weet het grootse blad – nog even
nog even is er nut en leven
totdat de natte kou weer komt
de wind het van de takken trompt
schaduw aan de dood wordt afgegeven

nog even denkt dit blad – een maand
kan ik vallend licht van stralen zeven
warmte die zich naar de aarde baant
kan ik in het zieltje dat verkilling waant
tot een glimlach of een passie weven

straks komt rood en leefloos zweven
dommig deinen naar de moddergrond
nu nog even is zijn aanzien zeer verheven
om maantje later lachend zolen aan te kleven
als hoedje van een heuvel hondenstront.

– Toen ze vijf werd, bonkte het op een boerenwagen naar Oud-Valkenveen om daar met vriendinnetjes dunstemmig Twee emmertjes water halen te zingen en een Ranjaatje te drinken.
– Nu ze vijftig is geworden, glijdt het met een stretch-limo naar Moeke en daar loeit ze met lotgenotes Bloed, zweet en tranen en gaat er per uur zeker een flesje wit de man eh … vrouw in.

Vandaagjes en morgentjes (zondagsopeningetje!) op het Ziekenweitje, aanvang 16.00 uurtjes.

(mouse-over)

Werkzaamheden aan de Blaricummerstraat in Huizen leiden tot ochtend- en avondfile op de Blaricummerweg in Blaricum – en soms tot valsspelen.

… zeggen hoeveel borden u zag en welke. De winnaar krijgt alle bijbehorende kopjes.