Dag allemaal,

Met het naderen van Kerst voel ik de behoefte een klein bericht als groet aan u allen te sturen. Zo veel mensen hebben Nynke en mij de afgelopen dagen en weken gebeld, geschreven, gemaild, in winkels en op straat aangesproken.

‘Hoe gaat het?’, ‘Redden jullie het?’, ‘Wat gaat er allemaal gebeuren?’, ‘ Waar gaat u de Kerstnachtdienst voor?’ etcetera.

Om met het laatste te beginnen: voor het eerst in mijn bijna 25 jaar als predikant ga ik deze Kerst niet voor. Zelf hoop ik de kerstnachtdienst in Naarden te bezoeken.

Hoe gaat het? Wij allen krijgen in het leven wel eens iets te verstouwen, waar je niet om hebt gevraagd. Mensen die een kind krijgen met een handicap, het huwelijk dat plotseling explodeert, die knobbel in je lijf, waarvan de dokter zegt: ‘ik heb geen goed bericht voor u …’ In die lijn van ongevraagde levensgebeurtenissen voel ik mij ook.

De Bijbel staat vol met verhalen van mensen, die dingen meemaken, waar zij ook niet om hebben gevraagd. Ik denk aan Jozef, van een mooie jongen in een comfortabel leven, naar een verschoppeling in een put. Om niet te vergeten Jezus zelf. In denk aan de psalmist van Psalm 121, die door een donker gebergte heen moet gaan. ‘Vanwaar komt mijn hulp?’ roept hij uit. Al deze Bijbelmensen geven ook een antwoord: ‘van God’. God is de grond van ons bestaan. Natuurlijk, mensen geven je heel veel (ik kan daar over meespreken), maar als het stil wordt om je heen, je wakker ligt in de nacht …

Iedere kerkdienst begint met de woorden ‘Onze hulp is in de Naam van de Heer, die hemel en aarde gemaakte heeft’.
Als je wakker ligt in de nacht, dan zegt de psalmist: ‘Kijk naar de sterren, en weet dat de Maker van dit al ook waakt over jou’.

Ik kan niet anders zeggen dat de schrift – ook in deze tijd – een zeer betrouwbare Bondgenoot is.
Het geeft rust je te enten op die oude woorden.
Het zijn oude, stevig robuust eikenhouten woorden, die thans mijn dragende delen blijken.
De beroemde Duitse theoloog Eberhard Jungel schrijft in een preek over Genesis 32, 30-32

Ja, voor iemand die zoals Israël hinkend de morgen ingaat,
Voor hem gaat de zon op.
En voor hem ontstaat uit dikke ondoordringbare nevels
Een verjongde wereld,
Zo fris als dauw,
Zo fris dat men de contouren en heldere kleuren van de eerste scheppingsdag
Duidelijk erin meent te onderkennen
En wij beginnen te vermoeden dat er een zonsopgang bestaat,
Waarop geen duisternis meer volgt.

Hartelijk willen Nynke ik u danken voor alle meeleven.

In al wat voor u, onze gemeente en ons allen komen gaat:
Gods zegen

Nynke en Jan Rinzema

Foto: Jan Rinzema.

Blijven of weg?

Omdat ook de brandweer zou moeten en kunnen bezuinigen, is besloten dat Brandweer Blaricum een van de twee blusvoertuigen (TS) moet inleveren. De argumenten zijn dat de inzet- en uitrukprocedures in de regio Gooi en Vechtstreek efficiënter zouden kunnen en dat dit, samen met een vernieuwde organisatie met meer variabele voertuigbezetting en meer nadruk op brandpreventie, zal leiden tot minder branden, minder schade en minder slachtoffers. De manschappen van Brandweer Blaricum zijn het hier niet mee eens. Zij zijn ervan overtuigd dat het verdwijnen van een TS juist bij calamiteiten zal leiden tot meer schade en mogelijk meer slachtoffers. Bezuinigen is volgens hen de gemeente onveiliger maken. Ook raadsleden Van Vegten (VVD) en Bruintjes (Hart voor Blaricum) zijn tegen het uitnemen van de TS. Ten eerste vanwege de teruggang in veiligheid, ten tweede omdat Blaricum in feite zelf voor de TS heeft betaald (!) en ten derde omdat het laten aanblijven van de TS hooguit 20.000 euro* per jaar zal kosten, ofwel 2 euro per jaar per inwoner. (* t/m 2022: per jaar 15.300 euro afschrijvingen + 4.700 euro onderhoud/gebruik = 20.000 euro)

Hopelijk hebben ze van bouwen meer verstand dan …

… van geografische aanduidingen.

Persbericht – 19 december 2013, Blaricum

Blauwhoed start bouw 38 eengezinswoningen in De Blaricummermeent

Gisteren werd er een klein feestje gevierd in De Blaricummermeent, de nieuwe wijk tussen het Gooimeer en het oude Blaricumse dorp.

Rekkelijken versus preciezen, vers 8

(Dit is een fotoblog, maar nu even niet.)

Het heeft er alle schijn van dat de kerk (de preciezen c.s.) er alles aan gelegen is om nu zo snel mogelijk zo veel mogelijk kapot te maken.

Hier een overzichtje.

1. De door velen (binnen en buiten de kerk) gewenste aanwezigheid op 24 december van de dominee op de kansel van de Dorpskerk zal een wens blijven … Alleen al hieruit is te concluderen hoe dwaas en destructief en ondemocratisch en on-geloof-waardig de PKN tegen haar leden en haar eigen beginselen bezig is.

2. Het bezwaar van een lid van de kerkgemeenschap tegen het Breed Moderamen van de Classis is niet ontvankelijk verklaard. Hij gaat hiertegen in beroep.

3. Het bezwaar van de dominee tegen de Visitatoren is eveneens niet ontvankelijk verklaard. Hij gaat hiertegen in beroep.

4. Het bezwaar van de dominee tegen de voorzitter van de kerkenraad is ongegrond verklaard. Er wordt niet in beroep gegaan.

5. Het bezwaar van de dominee tegen 3.19 “Vrijstelling van werkzaamheden” is ongegrond verklaard. Er zal niet in beroep worden gegaan.

6. Het restant-kerkenraad heeft ‘alvast’ maar een interim-predikant benoemd.

Een der betrokkenen aan de zijde der Rekkelijken heeft een e-mail onderschept waarin de Commissie voor de Ambstontheffing door een kerkbestuurder wordt opgeroepen ‘haast’ te maken, zodat de dominee ‘alvast’ kan worden ontslagen. Dit lijkt een grove schending van de kerkelijke ‘spelregels’ te zijn: een dergelijke oproep is onrechtmatig en de beoogde zitting en een daaruit voortvloeiend besluit (ontslag) kunnen pas aan de orde zijn als alle beroepen definitief zijn behandeld en afgewikkeld – inclusief een eventuele gang naar de burgerrechter.

De Commissie voor de Ambtsontheffing heeft desondanks besloten aanstaande donderdag 19 december een hoorzitting over ‘de kwestie’ te houden, die wellicht dan half januari 2014 tot een uitspraak zou moeten leiden.

Van de kant van de Rekkelijken is hiertegen verzet aangetekend en wel middels een zogenaamd ‘turbogeding’ dat aanstaande dinsdag 17 december om 13.30 zal plaatsvinden bij de Rechtbank in Utrecht. Gevraagd zal worden het aanzetten tot de hoorzitting van de 19^e aan te merken als een onrechtmatige daad en de beoogde hoorzitting te schorsen.

De turbozitting van morgen bij de burgerrechter is openbaar. Naar verluidt is het wenselijk als er zo veel mogelijk persoonlijke en lijfelijke ondersteuning voor de dominee aanwezig is. Het adres van de rechtbank is Vrouwe Justitiaplein 1 in Utrecht, de looptijd vanaf Utrecht CS is 10 minuutjes.

///

Zo, dit is nu weer een fotoblog.

Rekkelijken versus preciezen, vers 7

(Dit is een fotoblog, maar nu even niet.)

Het is een levensgrote jammer dat de PKN geen paus heeft. Dat wil zeggen, niet een leider heeft zoals paus Franciscus van de katholieke kerk. Die heeft inmiddels bij herhaling helder en duidelijk laten weten wat volgens hem een kerk moet zijn en hoe zij dient te functioneren – en hoe niet.

In zijn recente apostolische brief Evangelii Gaudium (De vreugde van het Evangelie) geeft hij wederom aan dat de katholieke kerk zich meer moet bezighouden met het uitdragen van haar boodschap en zich meer open moet stellen voor anderen. De kerk moet ermee ophouden zich voornamelijk bezig te houden met het beantwoorden van de vraag of iedereen zich wel aan de regeltjes van de doctrine houdt.

Hij schrijft letterlijk: ‘Ik geef de voorkeur aan een Kerk die gehavend en vies is en pijn lijdt omdat zij de straat op is gegaan – boven een Kerk die ongezond is omdat zij zich vastklampt aan haar eigen veiligheid. Ik wil geen Kerk die vooral bezig is zichzelf centraal te stellen en uiteindelijk gevangen raakt in een web van obsessies en procedures.’

Wie op de hoogte is van de bizarre en beschadigende kwestie rond de predikant van de Dorpskerk, zal het bovenstaande met verbijstering hebben gelezen. Verbijstering omdat werkelijk elk punt van kritiek die de paus heeft op zijn eigen kerk én alle suggesties die hij doet om van zijn kerk een betere kerk (veel meer weer een mensen-kerk) te maken, naadloos aansluiten op en van toepassing zouden kunnen zijn op de trieste toestand aan het Oranjeweitje. Verbijstering ook omdat door die bizarre kwestie voor veel leden van de Dorpskerk hun evangelii gaudium is weggedrukt door gelatenheid, gemis, boosheid en verdriet.

Vandaar dat het zonder meer terecht is dat de geschorste predikant van de Dorpskerk aanstaande zondag (10 uur) wederom mag preken in de Grote Kerk te Naarden. Terecht dat hij wederom alle ruimte krijgt om te laten zien dat hij wel degelijk Gods woord uitdraagt en stichting brengt, en dat hij – voor een ieder waarneembaar – een voorbeeld is van het zich openstellen van de kerk voor anderen.

Het is een hele grote jammer dat de paus van Rome niet ook de kerkheer van de lokale Dorpskerk is. Reden temeer voor het volgende:
Laat hem – die predikant van de Dorpskerk – mede in lijn met de opvattingen van Franciscus gewaardeerd en geprezen worden omdat hij én stichting brengt én gebalanceerd wereldlijks en informeel door het leven gaat, laat hem maar na een empathische preek een glas in het café drinken of bezweet en met een lijf vol adrenaline na een stoere rit van zijn motor afstappen, laat hem maar tot aan grenzen meegaan in de soms sombere, onpeilbare of misschien onhebbelijke gedachtenwerelden van anderen. Laat hem inderdaad – in Godsnaam! – de bevlogen en wijze en inspirerende predikant zijn die hij is en laat hem tegelijktijd in het hier en nu zijn leven leiden met en naast zijn dorpsgenoten, al dan niet ‘vies en gehavend’ omdat hij op zijn manier ook tussen de mensen staat.

Maar laat hem niet vermalen worden door de kerkelijke bureaucratie (‘het web van obsessies en procedures’!) en de onbekwaamheid van gelegenheidsvisitatoren (‘de vastklampers aan de eigen veiligheid’), laat hem niet verder onnodig beschadigd raken door een egomaan ruziemakerig voorzittertje en een paar verblinde en knarsende radertjes van de kerkenraad. Laat hem niet verder en langer gebogen gaan onder het ‘ongezonde moeten’ van degenen die vol angst en onbegrip zijn over de tijd van nu.

Ga aanstaande zondag maar kijken en luisteren hoe in de Grote Kerk van Naarden tot leven komt wat Franciscus van ‘die andere kerk’ zo goed heeft geschreven. Ga maar meemaken in het Godshuis van de buren wat God zélf heeft bedoeld met … kerk. En laat de Dorpskerk in Blaricum zo snel mogelijk haar predikant terugkrijgen, opdat haar kerkgemeenschap weer in alle oprechtheid en rust en overtuiging datgene kan doen wat zij wil doen: geloven. In God.

///

Zo, dit is nu weer een fotoblog.

Rekkelijken versus preciezen, vers 6

(Dit is een fotoblog, maar nu even niet.)

En zo geschiedde het ook in díe dagen – in die dagen dat de bladeren eerst teder en zacht en onbekommerd door de lucht zweefden en dwarrelden en andere daarna door een wilde storm met boom en al tegen de aarde werden gesmeten – het geschiedde in die dagen dat de mensen dachten dat het ook met de predikantmens wel gedaan zoude zijn. Omdat er immers, voordat de grote warmte kwam, op verzoek van de kerkfarizeeërs drie hoge wijsheden waren aangereisd die de lengte en de breedte en de diepgang van de bezwaren jegens de predikantmens hadden aanschouwd en die op hun eigen en dus bepaalde manier hadden doorgrond en zij, al dan niet op voorhand, tot de adviesconclusie waren gekomen dat de predikantmens niet alleen diende te vertrekken, maar ook noodzakelijkerwijze van de kerk abortus religiogus diende te worden losgemaakt. En als hoge wijsheden tot een dergelijke ingrijpende adviesconclusie konden komen, dat zoude het wel waar zijn – zo werd gedacht dat de mensen wel zouden gaan denken -, dan zoude er in ieder geval wel iets mis zijn, dan zoude de predikantmens, ofschoon hij goedlachs en joviaal en keurig van tong was, best toch wel ergens iets meer dan een steekje hebben laten vallen. Zo werd gedacht dat er zo door de mensen wel zou worden gedacht. Waar rook is, is vuur – en dat is altijd ten voordele van degenen die meningen tot feiten durven te verheffen en op basis van die ‘feiten’ hun gelijk denken te kunnen halen.

Zo leek het er dan ook op dat het afhak-spel van de kerk gewoon zijn beslag zoude krijgen. In september zoude de adviesconclusie van de hoge wijsheden ter tafel komen. Het college van nog hogere wijsheden zoude daar vriendelijk en welwillend kennis van nemen en het zoude na een maand ongetwijfeld en met de historische vanzelfsprekendheid van de ondergaande zon die adviesconclusie overnemen. Hetgeen zoude betekenen dat de predikantmens diende te vertrekken, beladen met schande en smaad en sociaal gedegradeerd, maatschappelijk uitgehold en moreel verdampt. En als persoon misschien niet geknakt, maar wel onweidelijk tegen de grond gewerkt en dus aanzienlijk gekwetst.

Edoch …

… de gelederen van de kerkgemeenschap accepteerden niet wat de kerkfarizeeërs en de hoge wijsheden hadden bedisseld en uitgevoerd. Hun apathie en gedweeheid van het begin veranderden in verdriet en verbijstering en boosheid en later zelfs in woede en afkeer en dat alles maakte hen tot een eenheid zoals God het ooit moet hebben bedoeld: op grond van rechtvaardigheid en respect en waardering en liefde koos het overgrote deel van de kerkgemeenschap niet voor sluwe karaktermoord en vilein verraad, maar voor de aansprekende en stichting brengende werkelijkheid van de predikantmens. De kerkgemeenschap liet zich niet dwingen tot groepsvorming achter autoritaire zelfoverschatting en preciezige vooringenomenheid, maar koos voor de eerlijkheid en de klank van het hart.

In eerste instantie werd deze opstandigheid door de kerkfarizeeërs en de hoge wijsheden geïrriteerd en neerbuigend afgedaan als ongepast en als beschadigend (!) voor de kerk, als bedreigend en zijnde niet aan de orde en vooral ook als niet passend bij de orde van de kerk, die er immers op is gebaseerd dat leden van een kerkgemeenschap wel mogen betalen maar niets, maar dan ook helemaal niets hebben in te brengen. En zo leek het er aan het einde van de grote warmte dan ook op dat in september het spel van de kerk gewoon (…) gespeeld zou gaan worden, dat in oktober de zaak wel zou zijn beklonken, dat de achterdeur achter de predikantmens dan wel zou worden dichtgetrokken en de kilte van de preciezen de kerk nog verder in zijn wurggreep zou kunnen nemen. Dan zou het ook binnen het kerkgebouw voor altijd herfst zijn, met het finale afsterven nakende …

Maar …

… binnen de zich dus roerende en zich tot een sterke menselijke eenheid georganiseerd hebbende kerkgemeenschap bleken ook nog eens wakkere geesten te verkeren, die al snel tot de conclusie kwamen dat het werk dat de hoge wijsheden hadden uitgevoerd (ten dele in nauwe samenwerking met de kerkfarizeeërs) de toetsen van geen enkele kritiek kon doorstaan. Wat de hoge wijsheden hadden opgeleverd, was slecht, onsamenhangend, niet representatief, niet betrouwbaar, niet relevant, niet eerlijk, niet ethisch. Het was in materieel en moreel opzicht een grove belediging van de predikantmens, een vuige schop in de rug van de kerkgemeenschap en een besmeuring van Gods gedachtengoed. Als er iets was dat beschadigend en onterend was voor de kerk, dan was het wel het werk van de hoge wijsheden en hun adviesconclusie. Als er iets was dat de leden van de kerkgemeenschap ervan overtuigde dat hier jegens de predikantmens, jegens de kerk en jegens henzelf groot onrecht gaande was, dan was het wel het werk van de hoge wijsheden. Maar weinigen vonden het verwonderlijk dat er twee daverende klachten ter tafel kwamen tegen de werkwijze van de hoge wijsheden en tegen hun adviesconclusie.

Het college van nog hogere wijsheden diende niet alleen die adviesconclusie van de hoge wijsheden te beoordelen, het moest ook die ingebrachte klachten behandelen. In dat laatste had het college helemaal geen zin en weigerde dat. Dat bracht de klagers ertoe zich te wenden tot een nóg hogere kerkwijsheid. En die liet weten dat het college van nog hogere wijsheden wel degelijk de klachten moest behandelen. En wel voordat men de adviesconclusie van de hoge wijsheden zou gaan bespreken.

Hetgeen betekende dat het voorgenomen spel van de kerk niet plaatsvond zoals men had bedacht. De predikantmens werd niet afgehakt.

Want …

… afgelopen woensdag heeft het college van nog hogere wijsheden zich gebogen over de twee klachten tegen de werkwijze en de adviesconclusie van de hoge wijsheden. Het duurt een maand voordat daar een uitspraak op komt. En mochten de klagers het met die uitspraak niet eens zijn, dan kunnen ze in hoger beroep. En daarna kan de kwestie van de klachten ook nog worden voorgelegd aan de burgerrechter. Pas als de klachten helemaal zijn afgewikkeld, pas dan kan (als daar dan nog reden en grond voor bestaan) de adviesconclusie van de hoge wijsheden door het college van nog hogere wijsheden weer op de agenda worden gezet. Tenzij de adviesconclusie wordt ingetrokken en de predikantmens gewoon weer aan het werk kan.

Is dit het? Of geschiedde er nog meer in die dagen waarin de wind weliswaar weer was gaan liggen, maar waar de regen gestaag nederviel en steeds meer bladeren de strijd om het voortbestaan opgaven en bruin en gaterig en zwaar van de regen naar de aarde tolden om daar bij te gaan dragen aan een nieuw bestaan?

Ja, er geschiedde meer.

Afgelopen vrijdag namelijk vond er bij weer een ander kerkelijk college van nóg hogere wijsheden tegen de hoofdman van de kerkenraad een tuchtzaak plaats. Met als insteek dat hij in zijn functie niet goed heeft gefunctioneerd. Omdat, zo valt in vrij uitgesproken bewoordingen en interpretaties te vernemen, hij een op zich miniscuul probleempje al dan niet met opzet heeft laten escaleren tot een kwestie die velen hun geloof in het geloof heeft ontnomen en het voortbestaan van de kerk in groot gevaar heeft gebracht; omdat hij, zo wordt ook gezegd, eerst buiten en later binnen de kerkenraad op zoek is geweest naar steun om ‘van de predikant af te komen’; omdat hij in de gehele kwestie kennelijk of zelfs aantoonbaar onvoldoende onpartijdig is geweest. En tevens omdat, zo valt er vooral ook buiten de kerkmuren en bij haarden en fornuizen te beluisteren, ‘hij met de predikant voor het welzijn van de kerkgemeenschap en de individuele gelovigen een tandem van seculariteit en religiositeit had moeten vormen, maar in tegenstelling tot die normale constructie op de predikant een poging tot karaktermoord heeft gepleegd en hem heeft verraden.’ Ook in deze tuchtzaak tegen de hoofdman van de kerkenraad zal een uitspraak komen.

Is er nog meer? Ja, er is nog meer.

De tot een sterke eenheid gegroeide kerkgemeenschap van de Dorpskerk weet zich ook door velen buiten hun kerk in het dorp gesteund in deze ambitie: op kerstavond 2013 (dinsdag 24 december) staat hún predikantmens op de kansel van hún Dorpskerk. Hij zal aan het begin van die dienst dit zeggen:

‘Van waar u ook bent gekomen en wie u ook bent: u allen bent van harte welkom in dit huis van God.’

Het is de ambitie – een wens, een stille bede – van ruim 85% van de kerkgemeenschap van de Dorpskerk (285 personen). Ze worden gesteund door vele honderden dorpsgenoten die zelf niet (zo) gelovig zijn, maar die de leden van de kerkgemeenschap wel hun geloof gunnen – in een kerk die in de dorpsgemeenschap geen bressen in buurten slaat en sociale scheuren trekt en die normaal, oprecht en eerlijk wordt bestuurd.

Ook degenen die weten dat zij er daadwerkelijk aan kunnen bijdragen dat deze ambitie wordt gerealiseerd, lezen dit nu. Laten zij doen wat zij hebben te doen.

///

Dit is nu weer een fotoblog.

Rekkelijken versus preciezen, vers 5

Even wat frontberichten.

De zitting van het Generaal College voor de Ambstontheffing die op de agenda stond voor 26 september jl., is in ieder geval uitgesteld tot november. Aanleiding is dat er klachten (!) zijn ingediend tegen de werkwijze van de Bijzondere Visitatiecommissie (BVC, zie ook hier). In eerste instantie wilde het Generaal College deze klachten niet behandelen (!), maar nadat de advocaat van een der klagers de kerkrechter had verzocht de klachten wél ontvankelijk te verklaren, is zulks inderdaad gebeurd. (Begrippen uit het dagelijks leven: ‘terugfluiten’ en ‘schijn van partijdigheid’.) Een van de klachten zou zich richten op (veronderstelde) bestuurlijke onrechtmatigheden door de kerkenraad die gestimuleerd dan wel gefiatteerd zouden zijn door de BVC.

Nu moeten eerst de klachten worden behandeld, inclusief een beroep van de klagers tegen een eventuele afwijzing van de klachten, en pas daarna kan het advies van de BVC op de agenda worden gezet. Het kan natuurlijk ook zijn dat een of meerdere klachten door het Generaal College als terecht worden beoordeeld. Waarschijnlijk zal dan de hele kwestie van tafel gaan. (Waartoe nú natuurlijk ook kan worden besloten; waartoe volgens velen veel eerder had moeten worden besloten.)

Dominee Rinzema zal aanstaande zondag voorgaan in de kerkdienst in de Grote Kerk te Naarden. Aanvang 10 uur. Genoemde kerk wil daarmee de predikant en de kerkgemeenschap van de Dorpskerk een hart onder de riem steken voor ‘al hetgeen hun is aangedaan’. (Beeld: terwijl hier zondag de klok van de Dorpskerk luidt voor een plukje Hilversummers en een paar anderen, rijdt een grote stroom auto’s met Blaricummers naar Naarden om daar ter kerke te gaan en met grote graagte datgene te zien en te horen en te ondergaan wat de dominee hier al jarenlang vol overtuiging en tot grote tevredenheid van velen heeft gedaan, namelijk stichting brengen.)

In aanbouw is een open brief aan de voorzitter van de kerkenraad van de Dorpskerk. Later deze maand zal de brief worden gepubliceerd. Fasten your seatbelts and order valium forte.

Rekkelijken versus preciezen, vers 4

(Dit is een fotoblog, maar nu even niet.)

Als zelfs de Paus van Rome, …

… die lid is van de bepaald niet vooruitstrevende Jezuïetenorde, zegt dat de kerk uitnodigender moet zijn, waar priesters begripvolle pastors zijn en geen koude, dogmatische bureaucraten; als hij pleit voor mededogen in plaats van veroordelen; als hij vindt dat zijn kerk met 1,2 miljard leden zich heeft opgesloten in kleine zaken en bekrompen regels; als hij vindt dat lokale problemen veel beter op lokaal niveau kunnen worden opgelost; als hij stelt dat het beter is ruimte te geven aan verschillen in leerstellingen dan het (blijven) opleggen van dogma’s en doctrines; als hij stellig vindt dat er ruimte moet zijn voor twijfel en dat personen die menen op alle vragen het antwoord weten valse profeten zijn die religie voor zichzelf gebruiken; als hij een ieder op aarde leert dat niemand die op zijn eigen manier en vanuit zijn eigen geaardheid God zoekt is te veroordelen;

als de Paus van Rome dát zegt, …

… waar haalt een griezelige minderheid dan in 2013 het gore lef vandaan om een goedlopende kerk als de Dorpskerk kapot te maken? Waarom?!

Kapot? Ja, kapot.

– Sinds de predikant op non-actief is gesteld, is het reguliere kerkbezoek op zondag teruggelopen van 125 naar 30 personen.
– Tal van kerkleden hebben de betaling van hun kerkgeld uitgesteld; er zou nu in vergelijking met vorig jaar nog maar 35% zijn binnengekomen.
– Belangrijke donateurs overwegen giften of toezeggingen daarvan terug te trekken.
– Ambtsontheffing zal betekenen dat de Dorpskerk wellicht vijf jaar wachtgeld zal moeten opbrengen: 250.000 euro die er niet is.
– Door de ontheffingsactie loopt er nu zowel door de kerkgemeenschap als door het dorp een scherpe scheurlijn: mensen praten niet meer met elkaar.

Goedlopend? Ja, goedlopend.

– Tegen de landelijke ontwikkelingen van ontkerkelijking en leegloop in is de Dorpskerk sinds 2008 steeds beter bezocht.
– De Dorpskerk heeft tien bijbelgroepen van circa 20 deelnemers.
– De Dorpskerk heeft ook voor de kleine gelovigen activiteiten.
– De Dorpskerk heeft twee koren.
– De Dorpskerk heeft met name door toedoen van de predikant in geheel Blaricum een goede naam.
– De Dorpskerk kreeg eind 2011 na de reguliere visitatie van de PKN een ‘triple A’-status; uit alle delen van het land kwamen kerken op bezoek om te leren.
– De Dorpskerk is door het Koninklijk Huis gevisiteerd, waarna zowel in 2011 als in 2012 leden van de Koninklijke Familie de avonddienst op 24 december hebben bijgewoond.

Mede in lijn met wat het hoofd van de collega-katholieke kerk hierboven zegt, hebben de Dorpskerk als geheel en de predikant als degene die daarvoor beroepen is, aan velen op passende, respectvolle en constructieve wijze stichting gebracht. Het is onverteerbaar dat een groepje van hooguit 40 personen, nota bene vanuit de valse conclusie dat ‘de predikant geen stichting meer kan brengen’, precies dát voor elkaar dreigt te krijgen: geen stichting meer brengen.

De Dorpskerk komt de belofte van het geloof aan de samenleving volledig na.

De PKN zou het kapotmaken moeten stuiten en dienen af te straffen.

De PKN zou trots moeten zijn op de Dorpskerk en haar predikant.

///

(Zo, dit is nu weer een fotoblog.)

Rekkelijken versus preciezen, vers 3

(Dit is een fotoblog, maar nu even niet.)

Als u iets van uzelf (huis, auto, lichaam) laat controleren dan wel onderzoeken, gaat u er automatisch van uit dat die controle, dat onderzoek (die vi-si-ta-tie) vakkundig en bekwaam zal geschieden. De makelaar die uw huis taxeert of visiteert voor een energielabel, de automonteur die op uw auto een APK uitvoert, de arts of specialist die u onderzoekt – van al deze personen gaat u er vanzelfsprekend uit dat zij hun werk (visitatie) goed zullen verrichten.

Ditzelfde geldt onverkort voor de periodieke visitatie die de PKN (Protestantse Kerk in Nederland) uitvoert in de kerken die bij deze organisatie horen. Ditzelfde geldt helemaal als het gaat om een buitengewone visitatie: een onderzoek dat ‘van bovenaf’ wordt uitgevoerd, doorgaans in het geval er problemen bestaan (of zouden bestaan) in de relatie tussen de predikant en de kerk waardoor hij of zij beroepen is. Juist in deze buitengewone visitatie is uiterste zorgvuldigheid vereist: de visitatie kan immers leiden tot ambtsontheffing (ontslag) voor de predikant, met alle negatieve private, economische en sociaal-maatschappelijke consequenties vandien.

Over de buitengewone visitatie die is uitgevoerd met betrekking tot de predikant van de Dorpskerk in Blaricum kan met geen mogelijkheid worden gezegd dat deze vakkundig, bekwaam en zorgvuldig is uitgevoerd. Uit de veelheid van gesprekken die in deze zijn gevoerd alsmede de bestudering van ter hand gestelde documenten, kan alleen maar worden geconcludeerd dat de visitatie – mild gezegd – een schoolvoorbeeld is van ‘gestuurd broddelwerk’. De visitatie heeft helemaal niets te maken met onafhankelijk en deskundig onderzoek. Wat en passant wél is aangetoond is dat het bestuur (de kerkenraad) van de Dorpskerk zwaar verziekt is en dat het kerkrecht van de PKN op schandalige en zeer verontrustende wijze wordt gekenmerkt door een fundamenteel gebrek aan democratie voor haar leden – de gelovigen en een schrijnend gebrek aan beschermende rechtvaardigheid voor de predikanten.

Bovenstaand oordeel is mede gebaseerd op de criteria die in onderzoekswereld (bevolkt door wetenschappers, laboranten, accountants en organisatie-adviseurs) worden gehanteerd. Het gaat in willekeurige volgorde om:
1. professionaliteit
2. verifierbaarheid
3. representativiteit
4. integriteit
5. transparantie
6. onpartijdigheid
7. onafhankelijkheid

1. Professionaliteit
Van de drie visitatoren (samen de Bijzondere Visitatiecommissie, hierna de BVC) zijn er in ieder geval twee niet professioneel geschoold als mediator. Op de vraag vanuit de kerkgemeenschap of het niet wenselijk zou zijn om integraal vanuit een geschoolde ondergrond te werken, werd gewezen op ‘ervaring’ en werd geantwoord ‘zo kan het ook heel goed’. Voorts is gebleken dat de BVC zich wat betreft werkwijze, het voorkomen van ‘de schijn tegen’ en in de intermenselijke verhoudingen, bij herhaling onprofessioneel heeft gedragen. Voorbeelden zijn het achterwege blijven van een zorgvuldig proces van hoor en wederhoor en het ongemoeid laten van de kerkenraad toen deze bij herhaling het verzoek kreeg een commissie van verzoening in willen te stellen en deze verzoeken in het geheel niet heeft behandeld. De BVC is aldus in haar deeltaak om elke mogelijkheid om tot een oplossing te komen te benutten, tekortgeschoten.

2. Verifieerbaarheid
In dit soort onderzoeken is het van groot belang dat het feitenmateriaal verifieerbaar is, dat wil zeggen dat ondubbelzinnig en eenduidig kan worden vastgesteld dat hetgeen waarop conclusies en adviezen zijn gebaseerd, ook echt waar is. De BVC heeft zich bij herhaling bediend van deze uitspraak: ‘Voor ons zijn meningen feiten.’ In de wetenschap en in de zakelijke dienstverlening wordt men daarmee direct en voorgoed afgeserveerd, met mogelijk een tuchtrechtelijke klacht aan de broek. Voorts heeft de BVC diverse keren uitspraken gedaan en (voorlopige) conclusies op tafel gelegd, zonder daarvoor ook maar enige onderbouwing te (willen of kunnen) geven.

3. Representativiteit
De BVC heeft in totaal over deze kwestie met 30 personen uit de kerkgemeenschap gesproken. Te weten de leden van de (toenmalige) kerkenraad, de leden van de Commissie van Goede Diensten en aanvullend 8 anoniem gebleven personen waarvan niet duidelijk is hoe en op welke gronden die zijn benaderd. Met name op basis van deze gesprekken is de BVC tot zijn oordeel en advies gekomen dat de predikant dé oorzaak is van een onwerkbare situatie, geen stichting meer kan brengen en uit zijn ambt moet worden ontheven.
Echter: een ieder die iets weet van statistiek zal onderschrijven dat 30 van 330 bij lange na geen representatieve steekproef is en dus nooit een betrouwbaar beeld kan opleveren. (Een steekproef uit een populatie van 330 dient bij de normaal gehanteerde betrouwbaarheids- en foutmarges een omvang te hebben van 253.)
Plus: een petitie met als strekking het laten aanblijven van de predikant is door 285 van de 330 actieve kerkleden ondertekend, zijnde 86%. Dit verhoudingscijfer over de voor- dan wel afkeur aangaande de predikant was al bekend voordat er zelfs maar sprake was van een bijzondere visitatie – het zal derhalve ook bekend geweest zijn bij de BVC toen die met zijn werkzaamheden begon.
Een simpel rekensommetje wijst uit dat het percentage van de kerkleden dat pro-predikant is en waarmee de BVC heeft gesproken hooguit 30% bedraagt. Bij een verschil van 86 vs 30% kan er van representativiteit evenmin sprake zijn. Alleen al op basis van deze cijfermatige verschillen dient het advies van de BVC naar de prullenbak te worden verwezen.

4. Integriteit
Van diverse kanten is gemeld dat de BVC met het anti-predikant-restant van de kerkenraad onderonsjes heeft gehad en ook al eerder op eenzijdige, mogelijk zelfs onjuiste manier is geïnformeerd over de situatie. Daarbij is er van de kant van de kerkenraad kennelijk niet geschroomd zaken ernstiger voor te stellen dan de werkelijkheid. Van de verdachtmakingen richting de predikant is evenwel niets bewezen.
Voorts is vastgesteld dat een der visitatoren die stelde mediator te zijn, gehandeld heeft in strijd met de beroepsregels van mediators, aangezien een mediator geen positie dient in te nemen en de betreffende visitator zichzelf uitriep tot interim-dominee. De gedragsregels voor mediators zeggen letterlijk: ‘De Mediator doet geen uitspraak over de Kwestie’.
Voorts ook heeft de BVC in de afgelopen periode het restant van de kerkenraad geadviseerd ‘te blijven zitten’ en wel in ieder geval totdat de predikant daadwerkelijk uit zijn ambt zou zijn ontheven. Met als gevolg dat van de nu nog zittende leden van de kerkenraad van meer dan de helft de zitingstermijn is verstreken. Bedenkelijker echter is dat mede door dit advies van de BVC het kerkenraad-restant besluiten neemt/heeft genomen met een volgens de PKN-regels onvoldoende quorum (van 50%). Een dergelijk advies geven in een dergelijke situatie grenst aan het onoirbare en riekt naar partijtrekken en bevoordeling.
De BVC heeft aldus bijgdragen aan onbehoorlijk bestuur en mogelijk aan de nietigheid van genomen besluiten. In ieder geval heeft de BVC bij het overgrote deel van de kerkgemeenschap de schijn op zich geladen ‘met de kerkenraad onder één hoedje te spelen’.

5. Transparantie
Tijdens informatiebijeenkomsten hebben de leden van de gemeente ondanks herhaaldelijk verzoek om openheid te geven over de problematiek geen duidelijke informatie gekregen. Het argument dat telkenmale werd gehanteerd was dat men vanwege geheimhouding niets mocht zeggen. Het dan toch houden van informatie-bijeenkomsten was derhalve niets meer dan schijnopenheid, of misschien wel een poging zieltjes te winnen voor een onwaarheid.

De visitatoren gedroegen zich tijdens informatiebijeenkomsten arrogant en werden nijdig omdat de aanwezigen zorgvuldige vragen stelden waarop de BVC blijkbaar geen antwoorden wilde of kon geven. Tot op de dag van vandaag is niet uitgelegd waarom de predikant geen stichting meer zou kunnen brengen en is het volstrekt onduidelijk waarom de huidige situatie wordt aangemerkt als ‘onwerkbare arbeidsverhouding’, noch waarom of waardoor de predikant daar de schuld van zou hebben. Walmen uit een achterkamertje zijn niet bepaald het equivalent van transparantie.

6. Onpartijdigheid
Uit alle uitingen van de BVC blijkt dat hij vindt dat de predikant de enige schuldige is. Nergens is terug te vinden dat de voorzitter van de kerkenraad al enkele jaren bezig is ‘de poten onder de stoel van de predikant weg te zagen’. Nergens is te lezen dat de voorzitter daarvoor door prominenten in de kerk op zijn vingers is getikt. Nergens is te lezen dat de voorzitter in de kerkenraad een klimaat van overdrijving, van zwartmakerij en van polarisatie heeft doen c.q. laten ontstaan. Nergens is te lezen dat de pro-predikant-leden van de kerkenraad daarom successievelijk de kerkenraad hebben verlaten en dat het resterende, niet-representartieve anti-predikant-deel van de kerkenraad onder aanvoering van de voorzitter de weg is opgegaan van ambtsontheffing. Ergo: de BVC gaat glashard voorbij aan de bedenkelijke rol c.q. het disfunctioneren in deze van de restanten van de kerkenraad c.q. haar voorzitter.

7. Onafhankelijkheid
Op basis van het ‘visitatieverleden’ van de leden van de BVC en de werkwijze van deze commissie moet aan zijn onafhankelijkheid ter sterkste worden getwijfeld. Het heeft er in ieder geval alle schijn van dat de BVC zich gesteund (of beschermd) acht door het schrijnende gebrek aan democratie en (arbeidsrechtelijke) rechtvaardigheid binnen de PKN (en dus ook binnen de Dorpskerk!), alsmede het eeuwenoude preciezen-dogma ‘de kerk heeft altijd gelijk en de predikant dus niet’. Sprekend in deze is de expliciete mededeling van de voorzitter van de BVC dat ‘gemeenteleden in de PKN niets te vertellen hebben’. De BVC lijkt volledig in lijn met deze volstrekt ondemocratische en archaïsche opvatting zijn werk te hebben gedaan.

Mede waardoor de BVC een naargeestig zo niet verwoestend werktuig lijkt te zijn geworden ten nutte van de PKN waarvan de regelende principes, de rechtspraak en de ondemocratische structuur en cultuur zwaar achterhaald zijn en tevens ten nutte is geworden van een niet-representatief kerkenraad-restant dat zijn geloofsovertuiging heeft laten verdringen en vergiftigen door machtsdenken en ijdelheid.

Herhaald wordt dat het advies dat de Bijzondere Visitatiecommissie op 4 juli jl. heeft neergelegd bij het Generaal College voor de Ambtsontheffing in de PKN, als niets anders kan worden aangeduid dan ‘gestuurd broddelwerk’. Van vakbekwaamheid is geen sprake, van toegevoegde waarde evenmin. Geen enkele accountant, geen enkele organisatie-adviseur, geen enkele business consultant, geen enkele mediator werkzaam in het bedrijfsleven of voor particulieren, geen enkele journalist – geen van hen met ook maar een greintje zelfrespect en respect voor het belang van de zorgvuldigheid, zal het aandurven om over een goed functionerende gemeenschap tot een verkracht beeld van de werkelijkheid te concluderen en een kapotmakend advies uit te brengen dat voornamelijk is gebaseerd op een moreel failliet.

De conclusie in deze kan niet anders zijn dan dat het advies om de predikant uit zijn ambt te ontzetten direct terzijde moet worden gelegd, niet alleen vanwege het flagrante gebrek aan kwaliteit, maar zeker ook omdat uitvoering van het advies én de predikant én de kerkgemeenschap van de Dorpskerk én de gemeente Blaricum in haar geheel grote en lang doorwerkende schade zal berokkenen.

Wordt binnenkort vervolgd met vers 4: ‘Hoe kapot is de Dorpskerk nu?’

***
Vers 1: hier,
Vers 2: hier,

Zo, dit is nu weer een fotoblog.

Rekkelijken versus preciezen – vers 2

(Dit is een fotoblog, maar nu even niet.)

Het is 2013, het is woensdagavond 26 juni, het is half elf. De schemer begint tussen de bomen te hangen, de vogels gaan naar bed. Na een drie uur durende bijeenkomst over de ‘spanningen in de Dorpskerk’ komt een aantal gemeenteleden naar buiten. Zelden moet bij het uitgaan van een kerk op praktisch alle gezichten deze unieke combinatie te zien zijn geweest: ongeloof, verontwaardiging en woede. Eén der gemeenteleden – boven de 70 en sinds het vijfde levensjaar trouw kerkganger – zegt met een door spanning en verdriet dichtgeknepen stem: ‘Dit is de meest onchristelijke dag die ik ooit in deze kerk heb beleefd.’

De gemeenteleden zouden, nadat op zondag 16 juni het op non-actief stellen van dominee Jan Rinzema (de predikant) werd bekend gemaakt, dus worden geïnformeerd over oorzaak en gevolg. Enerzijds waren daar circa 80 gemeenteleden, anderszijds de kerkenraad (het eigen bestuur), drie visitatoren (in principe objectieve deskundigen die op verzoek van de kerkenraad de onstane situatie hebben geanalyseerd) en het breed moderamen (twee vertegenwoordigers van de protestantse classis Hilversum, bestuurlijk een stapje dichter bij de Synode van de PKN).

Op 4 maart jl. was er ook al een informatie-avond geweest. Toen was er gemeld dat ‘er wat was, maar dat er vanwege de privacy niet kon worden gezegd wat’ … Mede door het feit dat er tussen bekendmaking op 16 juni van het op non-actief stellen van de predikant (hetgeen bij veel gemeenteleden onverwacht en hard is aangekomen) en de informatie-avond ruim anderhalve week zat (hetgeen door een communicatiedeskundige werd aangeduid als een voorbeeld van slecht crisismanagement), was de veronderstellingen-producerende geruchtenmachine stevig op gang gekomen.

– Had de getrouwde predikant ‘het’ met andere vrouwen gedaan,

– was er sprake van openbare dronkenschap of liederlijk gedrag op de kansel,

– had hij fataal gesproken waar hij had moeten zwijgen,

– had hij een greep in de kas gedaan,

– was er iets met kinderen,

– was er een verslaving,

– was er een verzwegen procedure van het OM …

… wat in hemelsnaam had de predikant gedaan waardoor de kerkenraad het nodig achtte (en acht) om hem uit zijn ambt te ontheffen? Om hem, in kerkelijke termen en met direct het zwaarste middel dat de kerk voorhanden heeft (Ordinantie 3-20), ‘los te maken van de kerk’?

Wat dus, wát zat er allemaal op zijn kerfstok?!

Tot drie keer toe vroegen gemeenteleden op de informatie-avond wat de concrete aanleiding was om de predikant te willen wegsturen. Pas na lang aandringen kwam deze formulering ter tafel: ‘De kerk is rond zijn persoon uiteengevallen.’ De predikant zou een splijtzwam zijn en dat zelf niet willen/kunnen inzien.

Doodse stilte. Een argumentatie die magerder werd beoordeeld dan Magere Hein. IJskoude, doodse stilte.

Dit kon niet waar zijn.

Er werd (vrije weergave) vervolgd: ‘En omdat zulks het geval is, is er een situatie ontstaan waarin de predikant de gemeente niet meer met stichting kan dienen en is ambtsontheffing aan de orde.’ Geen eervol ontslag en tijd om iets anders te zoeken, gewoon bonk de valbijl en daarmee een scherpe verkleining van kansen elders en grote kans op maatschappelijke en materiële teruggang. Gebaseerd op een ‘argumentatie’ die volstrekt bezijden de werkelijkheid is, aldus velen.

De aanwezige en niet aanwezige gemeenteleden wisten en weten wel beter – net zoals trouwens vele niet-gelovige Blaricummers die op de een of andere manier bij de Dorpskerk zijn betrokken, en niet te vergeten tal van gelovigen van ‘die andere kerk’.

Voor zover u dat niet al deed – lees het onderstaande s.v.p. met grote aandacht.

– het is de predikant geweest die de Dorpskerk, tegen de algemene trend van ontkerkelijking in, vanaf 2006 goed bezocht heeft gehouden door zijn door velen gewaardeerde combinatie van humor, welbespraaktheid, visie, empathie, wereldlijksheid, openheid én religieuze diepgang;

– het is de predikant geweest die zeer actief is (geweest) bij het opzetten van een community center aan het Achterom (Voor dit initiatief is ruim twee ton opgehaald. Die ‘ligt’ met name door het disfunctioneren van het bestuur al twee jaar ongebruikt op de plank.);

– het is de predikant die alle jaren sinds zijn beroeping in 2006 volledig heeft voldaan en nog immer voldoet aan het profiel dat toen is opgesteld en op grond waarvan hij is aangesteld;

– het is de predikant geweest die deel-onderwerp was van een visitatie vanuit het koninklijk huis, op grond waarvan de Dorpskerk in 2011 en 2012 op kerstavond leden van de koninklijke familie (inclusief toenmalig Koningin Beatrix) mocht ontvangen;

– het is de predikant gweest die de Dorpskerk op een inspirerend draaipunt heeft geplaatst van geloof enerzijds en cultuur met een kleine en grote C anderzijds;

– het is de predikant die zó enthousiasmerend is dat de kerkgemeente regelmatig in tien verschillende gespreksgroepen met totaal bijna 200 deelnemers bijeenkomt;

– het is de predikant die door velen in dit dorp en daarbuiten wordt gewaardeerd als een hedendaagse predikant – als een normaal modern mens en als een bevlogen maar niet benepen brenger van Gods woord.

Over die informatie-avond van 26 juni jl. is verder te melden dat het democratische gehalte minimaal was. Er mocht niet worden geapplaudisseerd noch worden gediscussieerd of worden overtuigd, er mocht niet worden gestemd. Op het voorstel om te inventariseren c.q. te onderzoeken hoeveel gemeenteleden voor de predikant zijn en hoeveel tegen werd niet ingegaan. (Een brede rondgang langs gemeenteleden leert dat die verhouding zeer waarschijnlijk uitkomt op 90% voor en 10% tegen.) De indicatie van het aantal gemeenteleden waarop de visitatoren hun visie (…) hebben gebaseerd komt maar mager over: ‘diverse mensen’.

Na die bijeenkomst trok een deel van de gemeenteleden naar de pastorie en dronken daar een borrel of twee en praatten bij – en probeerden volgens degenen die er waren bij te komen van de onchristelijkheid, de oneerlijkheid, de hypocrisie, het autoritairisme en de neerbuigendheid die zij in de voorgaande uren hadden moeten ondergaan.

De predikant liet al vrij snel weten dat het niet al te laat kon worden, want de volgende dag had hij om 11 uur een begrafenis. Hoe kan dat, vroeg iemand, u mag toch niet meer in de kerk komen? De predikant antwoordde dat het om iemand ging wiens nabestaanden per se wilden dat hij de uitvaartdienst zou voorgaan. En omdat toch mogelijk te maken was er een grote witte tent in de tuin van de familie geplaatst en daar kon de predikant dan toch de betrokken gemeenteleden plus familie met stichting en troost dienen …

Ook na de informatie-avond is met vele gemeenteleden op journalistieke basis over deze kwestie gesproken. De hoofdlijnen die uit al die gesprekken en toegestuurde informatie naar voren is gekomen zijn de volgende.

1. Het is niet duidelijk wat de inmiddels niet-representatieve kerkenraad en zijn kleine groep medestanders wil nadat de predikant is ‘losgemaakt’. Het vertrek van de predikant lijkt een bestuursdoelstelling op zich te zijn geworden.

2. De visitatoren zijn volgens velen niet objectief en kennelijk sterk op de hand van de voorzitter c.s. en hebben hun taak inmiddels uitgebreid tot breidel c.q. censuur: het kerkorgaan Onderweg met daarin een nuchter analyserend artikel van de hoofdredacteur mag niet verschijnen;

3. Volgens zeer velen (circa 200 gemeenteleden) ligt aan de kwestie een persoonlijk bezwaar dan wel afkeer van de voorzitter jegens de predikant ten grondslag. Vanuit dat gegeven moet ook het veelvuldig genoemde feit worden gewogen dat de voorzitter de kwestie eerst binnen en later ook buiten het bestuur heeft laten polariseren en escaleren. In termen van organisatieleer kan worden gesteld dat in deze sprake is van ‘bad management’ van de voorzitter en later ook van het bestuursrestant. Nadat eerder in fasen de pro-predikant-fractie uit de kerkenraad was gestapt, hadden voorzitter en bestuursrestant moeten concluderen dat het probleem van de kerk niet lag (ligt) bij de predikant, maar bij het niet-representatieve vechtbestuur en zijn niet onpartijdige voorzitter.

4. Bedenkelijk is de informatie dat er in het bestuursrestant een voorkeur bestaat voor de gereformeerde geloofsbeleving alsmede de opvatting van ‘wie veel voor de kerk heeft gedaan of doet, bepaalt wat er met de kerk gebeurt’. Het zijn precies (…) deze opvattingen waardoor dit artikel en het voorgaande de titels hebben gekregen die zij hebben en waardoor veel gemeenteleden de huidige kerkenraad beschouwen als niet-representatief.

5. Een eventueel vertrek van de predikant zal de Dorpskerk ernstig schaden. Ten eerste zullen vele gemeenteleden afhaken. Ten tweede zullen diverse cultuurmakers, -liefhebbers en sponsors de kerk links laten liggen. Ten derde zal een eventuele wachtgeldregeling in financieel opzicht een zeer zware wissel trekken op de reserves van de kerk – die immers nu al nauwelijks in staat schijnt te zijn om een predikant te bekostigen, laat staan dus twee … Met als saillant detail dat de legaten die de kerk heeft mogen ontvangen, bedoeld waren en zijn voor het welzijn van de kerk en niet om een ordinaire machtsstrijd af te ronden met een verplichting die juridisch onontkoombaar is …

6. Velen zijn van mening dat door deze kwestie de Dorpskerk ten dode is opgeschreven.

De conclusie over deze kwestie is even simpel als verdrietig als angstaanjagend:

– zelfs het geloof is in dit dorp niet vrij van machtsdenken;

– zelfs het geloof in die aardige Dorpskerk lijkt terzijde te worden geschoven door een misbruik van posities en procedures omwille van het ‘de baas willen zijn’;

– ondanks de aanwezigheid van een predikant met ruim voldoende rechtschapenheid en sociale toegevoegde waarde, kunnen de gemeenteleden niet meer met stichting worden gediend.

De bredere conclusie is evenmin bemoedigend:

De werkwijze van kerkenraad, visitatoren en breed moderamen wordt van meerdere kanten aangeduid als ‘manipulatief, oneerlijk, Oost-Europees jaren vijftig, monddood-makend, rigide.’ Dat tevens bij herhaling pogingen zijn gedaan de democratie in het algemeen en de vrijheid van meningsuiting en nieuwsgaring in het bijzonder buiten de kerkdeuren te houden, maakt het allemaal des te erger en onverteerbaarder. Kennelijk heeft de PKN een kerkordelijke structuur waardoor het onmogelijk is voor een predikant om in geval van een meningsverschil het gelijk aan zijn zijde te krijgen/houden. (De uitkomsten van tal van kwesties tussen kerk en predikanten onderstrepen dit.) Kennelijk is de PKN er in werkelijkheid niet op ingericht een kerk te zijn voor al haar leden zonder aanziens des persoons. En kennelijk is er een grote kloof tussen het imago van ‘rekkelijkheid die best wel van deze tijd is’ en de daadwerkelijke cultuur van behoudzucht, van benepenheid, van machtsdenken, van … middeleeuwse preciezen.

Ten slotte, na deze journalistieke registratie, een persoonlijk woord van schrijver dezes:

‘Als een predikant voor een ieder zichtbaar en merkbaar niet alleen leeft volgens de drie religieuze deugden (geloof, hoop en liefde), maar ook de vier kardinale deugden voor het wereldlijkse leven voluit huldigt (rechtvaardigheid, moed, matigheid en wijsheid), dan is het ongeloofwaardig en strijdig met de logica dat hij vanwege een niet aangetoonde disfunctionaliteit het veld moet ruimen.’

Vers 1 hier.

///

Dit is nu weer een fotoblog.

Rekkelijken versus preciezen – vers 1

(Dit is een fotoblog, maar nu even niet.)

Binnen de gelederen van de Dorpskerk is een grimmige strijd gaande over wat voor kerk men wil zijn. De kwestie speelt al enkele maanden en heeft er eerder toe geleid dat diverse leden van de Kerkraad (het bestuur) zijn opgestapt, terwijl anderen drastisch van mening zijn veranderd. Zondag jl. werd het de leden van de kerk écht duidelijk hoe groot het probleem is: bekend werd gemaakt dat dominee Jan Rinzema tijdelijk niet meer als predikant in functie is. Het bericht leidde direct tot een golf van verontruste en zelfs verontwaardigde emoties onder de kerkgangers.

In feite komt de kwestie neer op het klassieke ‘rekkelijken versus preciezen’. Rekkelijken zijn degenen die aan regels, functie en taak een ruimere uitleg geven dan de preciezen die ‘strakker in de leer zijn’. De discussie binnen de Dorpskerk over ‘wat voor kerk willen (moeten) wij zijn’ lijkt onder meer te zijn aangezwengeld door het plan van Rinzema c.s. om aan het Achterom een community center te realiseren – een soort spirituele sociëteit waar men elkaar zou kunnen ontmoeten, consumpties zou kunnen gebruiken en eventueel groepsbijeenkomsten inclusief koken zou kunnen houden. Daarnaast zijn activiteiten als de Paasfakkeltocht, het Prinsjesdagontbijt en diverse wereldlijkse en culturele gebruiken van het kerkgebouw kennelijk aanleiding geweest voor een verscherping van de standpunten en een verzuring van de sfeer. Niet in de laatste plaats lijkt de persoon van dominee Jan Rinzema zelf onderdeel van de kwestie te zijn. Rinzema is niet alleen een begenadigd (s)preker en empatisch luisteraar, hij is vaak ook een sterk aanwezige, erudiete en openhartige man die zijn mening en gevoelens bepaald niet weghoudt. Door het overgrote deel van de vaste kerkbezoekers wordt hij zonder meer gewaardeerd, door de Kerkraad zou hij worden beschouwd als ‘te creatief, te modern, te cultureel, te veel bezig met andere zaken’.

Dit alles heeft ertoe geleid dat er enige tijd geleden in de Kerkraad een schisma is ontstaan. Een aantal Kerkraadleden – dat een kerk in, van en voor Blaricum wil, de gelovigen en anderen een spritueel dak boven het hoofd wil geven, een kerk wil zijn die verwelkomend is en waar natuurlijk ook de bijbelse boodschap een belangrijk onderdeel van is – heeft het bestuur in de afgelopen periode verlaten. Een paar anderen zouden voornoemde zienswijze hebben losgelaten en zijn overgestapt naar de veel strengere fractie, waartoe ook behoort de voorzitter van de Kerkraad, dhr. Van Dijk. Deze persoon schijnt geen directe banden met Blaricum te hebben, woont in Hilversum en zou een historie hebben van ‘ruzie in andere kerken’. Ingewijden melden dat met name deze Van Dijk de stuwende en kracht zou zijn richting de ‘preciezen-versobering’ van de Dorpskerk inclusief het vertrek van dominee Rinzema.

Het resultaat is dat de Kerkraad eigenlijk alleen nog maar bestaat uit preciezen dan wel haviken, die kennelijk ‘keihard’ hebben ingezet op het ontslag van dominee Jan Rinzema. Volgens ingewijden zal dat ontslag ertoe leiden dat de Dorpskerk qua boodschap en cultuur zal terugzakken naar een streng Godshuis à la jaren vijftig dat één keer per week anderhalf uur geopend is en voor de rest gesloten – en dat deze verandering ertoe zal leiden dat het kerkbezoek drastisch zal teruglopen en tot een verarming van het religieuze, sociale en cultureel-maatschappelijke leven in Blaricum.

Inmiddels is besloten dat er een of meer mediators op de kwestie worden gezet en dat van die kant in de loop van augustus mogelijk een oplossingsvoorstel kan worden verwacht. Tot die tijd is Rinzema dus op non-actief. Rinzema wil niet op de kwestie reageren, maar heeft wel laten weten een ontslag ‘niet te zien zitten’. En hij gaf desgevraagd aan ‘goede hoop te hebben op een oplossing – die natuurlijk ook zeer noodzakelijk is’.

///

(Dit is nu weer een fotoblog ☺ )