Tussen de buien door kunt u best wel even de benen strekken dan wel nieuwe kunstheupen verder inlopen. Ga even langs de boerderij-in-renovatie aan de Brinklaan, hieronder gefotografeerd vanuit de Dorpsstraat. Het gedeelte waar vroeger o.a. de Historische Kring zat (de deel, Op den Deel), wordt woning en komt voor ca. 1,2 mln euro te koop. Let op het rietgedekte dak, waarbij zowel de doorgebogen daklijn als de zachte welvingen tussen de klapramen bewaard zijn gebleven. (Moesten blijven: het gebouw is een rijksmonument.) Voor het einde van het jaar zal alles klaar zijn; in de linker huurwoning in het witte gedeelte komen nieuwe bewoners, in de rechter huurwoning de vorige bewoners (dhr. en mw. Ruijter).

Tussen Achterom en Binnendoor.

15:20: Zo, wij staan voor ons eigen gemakje hier even prima.

15:20:  ’s Even kijken, we zijn hier wel klaar …

15:21: … en gaan dus niet naar huis maar wel elders …

15:23: … verder met onze praktijkcursus sociaal parkeren.

15:23: Vreemd, daar is het rechtsafslaande verkeer kennelijk niet zo blij mee, dus …

15:24:  … zetten we ‘m gewoon maar even zo neer. Mooi dorp, Blaricum. Wel veel mensen met boze blikken en opgestoken middelvingers. Terwijl je hier toch een superbeschaving zou verwachten …

Tussen Enghlaan, Bussummerweg en Noolseweg.

Aan de Binnenweg.

Van Huizerweg naar Rotondeweg/Oude Huizerweg. (Is in feite het beginstukje van de Oude Huizerweg, maar is door ligging en hoedanigheid een doorgangetje avant la lettre.)

… samen de moestuin doen.
Aan de Bergweg.

Aan het toegangspad vanaf de Brinklaan moet nog iets worden gedaan, …

… binnen heeft HK-voorzitter Joep Vos alle reden om trots en tevreden te zijn.

Volgens aanwonende en beukensnoeideskundige Pieter Boelen gebeurde dit zorgvuldig en professioneel.

Van Matthijssenhoutweg naar Drs. Catzlaan. (Drs.,want hij was dokter, maar niet gepromoveerd.)

En in omgekeerde richting. (Let op het bouwhek, Drs. Catzlaan 26…)

Die grijze kunststoffen olifant staat daar maar in het gras te staan. Met bevreemding aangegaapt door passanten vanaf hun even grijze fietsen met elektromotortjes en door doorgezwete neuspeuteraars vanuit hun tweedehands en ook al grijskleurloze middenklassertjes met trekhaak zonder bedoeling. Je ziet ze peinsdenken ‘wat moet dat ding daaro hiero in dit boerendorp, toch?’ Een enkeling die op de lagere school lezen heeft gehad en dat niet is verleerd neemt de moeite om de tekst tot zich te nemen die in het bakje ligt bij de fantvoetjes, maar het merendeel der voorbijgangers denkt beslist dat het met Blaricum nu echt de verkeerde kant dan wel de fakante keer op gaat. En ze rijden door naar De Hoop of gewoon hun nog steeds niet lege neus achterna naar het einde van hun vakantieperiode.

Zij zien echter niet wat er ’s nachts gebeurt in die winkel waar de olifant dan staat. Als zij allang hun tanden hebben gepoetst (hopen we) en ze klam en toch zurig de lampjes op de nachtkastjes hebben uitgeknipt, als die ene spray niet alleen de muggen maar soms ook de levenspartner naar een andere slaapkamer heeft verdreven en als elders de laatste liefdeskreet door de buurtuilen is beantwoord en weggewiekt – dan beginnen er in Studio Erik Gutter rare dingen te gebeuren.

Dan trilzwiept opeens heel even het staartje van de olifant. Dan, eerst heel voorzichtig en bijna niet te zien, flappert een oor, beweegt het slurfeindje een beetje heen en weer. Dan wordt er een pootje verzet, een andere bewogen, een derde strekt zich juist een stukje, en opeens voegen al die miniscule bewegingen zich samen – de olifant doet een stap! Even later loopt hij rond! Zonder iets om te stoten, een beetje jolig of misschien zelfs wel ondeugend en jeugdig beweeglijk – en met alles slingerend en zwapperend rent ‘ie even later tussen de luie banken, de dure stoelen, de chique designlampen en het artistieke keramiek door. Hij lacht, doet een koprol, laat het zachtjes maar toch hoorbaar van voren én achteren lekker schallen – de olifant amuseert zich kostelijk. Niemand die het ziet – bijna niemand …

En dan opeens duikt hij in de rommelkast achterin de winkel en komt tevoorschijn met … een skateboard! Dat kan nooit goedgaan, denkt die ene waarnemer. Maar de olifant is behendig en beheerst; met sierlijke bewegingen schiet hij overal langs zonder iets te raken. Alsof ‘ie een rails volgt die ooit door een vaardig-onzichtbare hand is ontworpen en neergelegd. 

Dan moet hij even uitrusten. (Foto!) Iemand die het niet zou weten en die niet de voorgaande minuten naar binnen heeft gekeken, zou zeggen dat er niets aan de hand is. Gewoon een grijze kunststoffen olifant op een plankje met wieltjes eronder. Maar als men goed kijkt, ziet men het wel degelijk. Die glimlach achter de slurf, hij hijgt nog wat na, zwiept nog even met zijn staart en dan valt de nachtfant gelukkig in slaap.

Een Stoeprover heeft weer toegeslagen.

… komen nu uit Nijkerk, drinken bij d’Ouwe Tak een kopje koffie, overnachten in Bellevue en sluiten morgen onze 14-daagse tocht rond het IJselmeer af met de wandeling over Muiden terug naar Amsterdam.

Van Bierweg (onverhard) naar Witzand.

Vanaf Huizerweg richting Bergweg; met maïs.