Dorpsgenoten (6)

Wie? Wat? En verder?

… voor al dat bloeit en broeit

Dorpsstraat.

Applausje voor de auto’s

Middenweg: een volkomen vrije stoep – conform het recht van de voetganger | zoals het hoort | heel bijzonder.

Kozijn en het HvB-uitzicht op de toekomst

Onder leiding van oud-burgemeester (a.i.) en spreekstalmeester-van-dienst Wim Kozijn mondde het goed bezochte verjaardagsfeestje van Hart voor Blaricum uit in een heldere resolutie.

Het dorp draait rustigjes door

Daar komt de kou

Wie jarig is, doet iets

Wij snoepen – zij ook

Bij AH.

Bij Vos.

Waarom bouwen wij?

Zomaar (…) een straathoek in de Bijvanck – maar er zijn er vele van waaraf men meervoudige leegstand kan zien.

Wij herkauwen

De volgende

Prof. Van Reeslaan/Noolseweg.

Komt nou de kou?

Interessant is …

… wat de bestuurster, tijdens en nadat ze samen met de fruitverkoper minachtend naar de fotograaf heeft gekeken, dacht. En wat dacht ze toen ze haar auto zo neerzette? Wat dacht ze – dacht ze überhaupt iets? Of dacht ze alleen maar dat fruit ‘voor ons’ gezond is? En dat de manier waarop dat gezonde fruit wordt gekocht niet boeiend noch van belang is? Dacht ze (alweer) ‘wat een eikel!’? Dacht ze (alweer) ‘waar bemoeit ‘ie zich toch mee’? Dacht ze ‘krijg de tering’? Of dacht ze ‘eigenlijk ben ik een kutwijf om mijn auto in mijn eigen dorp zo neer te kwakken en daar zo’n 10 minuten te laten staan’? Voelde ze ergens iets van ‘ja, in feite kan dit niet’?
Wat dacht ze, wat voelde ze? Hoe hard knaagde het maatschappelijk bewustzijn (als een onbekend en ongekend onrustgevoel?) aan haar geweten toen ze wegreed? Knáágde het inderdaad, of bleef dat bewustzijn apatisch en atrofisch in een nauwelijks bezocht hoekje van haar ziel liggen – zacht snikkend? Interessante vragen …