Schoolstraat, Paaszaterdag, 14:47 uur.
De dame in de auto (autodame) staat met twee wielen op de stoep, strak tegen de heg. Kan geen ochtendblad tussen.
De BOA schrijft een bon uit.
De autodame stelt dat ze alleen maar even (hé …!) twee minuten weg was voor iets.
De aanwonende dame heeft zich inmiddels zwijgend maar smeulend bij de situatie aangesloten.
De BOA zegt tegen autodame dat ze er zeker vijf minuten staat, en dat ook ‘even’ genoeg is voor een bon.
De autodame heeft heel veel bezwaren en zegt tegen de BOA dat hij een mongool is.
De BOA –Gerard Koster– laat dat langs zich heengaan en zegt dat zij alles tegen hem mag zeggen.
Dan steekt de aanwonende dame van wal en zegt dat deze manier van parkeren heel asociaal is.
De autodame roept wat en dan zegt de aanwonende dame dat ze een man heeft die de rest van zijn leven
in een rolstoel zit.
De autodame zegt dat ze er toch met die kar omheen kan …
Dat had ze beter niet kunnen doen … – de aanwonende dame is onlangs, toen ze met haar moeder van 98 (ja, inderdaad
ook in een rolstoel) bij een andere stoepparkeerder ‘eromheen’ ging, bijna door een rijbaangebruiker platgereden.
De aanwonende dame ploft, rukt de de deur open, zegt een oorvijg toe, geeft die niet en gooit de deur weer dicht.
De autodame herhaalt de ‘eromheen-loop’-suggestie.
De aanwonende dame ‘gaat nu door het geluid’, wil op de bestuursterraampje bonken, maar dat is open …
Een soort bitch-fight ontstaat, waarbij er over en weer een beetje wel en net niet wordt ‘uitgedeeld’.
De BOA komt tussenbeide en haalt de klauwende en verkluuwde dames uit elkander.
Dan richt de autodame ook nog even haar gram op … Oog.
De autodame blijkt van de soort te zijn ‘ik stel hier de vragen, ik beantwoord er geen een!!!’ en ‘ik maak aannames en ik luister niet.’
Oog echter kan niet alleen goed fotograferen, maar kan ook uitstekend verbaal straatvechten – en heeft altijd gelijk.
De autodame vertrekt – met een mentale status ergens tussen moppermopper en witheet.
De BOA en de aanwonende dame praten nog even na.
De autodame komt even later weer langszij.
De autodame is steamy en heeft voor én de BOA én Oog enkele ‘ik wil dit’- en ‘ik wil dat’-eisen.
De BOA en Oog horen aan en zwijgen.
De autodame en de aanwonende dame wisselen nog wat ha(r)telijkheden uit van de soort ‘kijk ’s in de spiegel’.
De rust keerde weer.
De toegezegde aangifte zal wel komen – de kans van slagen lijkt even klein als het niveau van dit geheel.
Een goed gesprek met onder andere betoond en schuldbewust verkeersinzicht en wat wederzijdse excuses lijkt zinvoller.