Auteur: Oog op Blaricum

Oog aan de uitloog – eigen onderzoek rubbergranulaat … en twee huiskamervragen

Eerder deze week heeft Oog de beschikking gekregen over circa 150 gram rubbergranulaat, afkomstig van het BVV-complex. Daarbij viel overigens op dat er overal buiten de twee kunstgrasvelden heel wat korrels liggen. Drie verschillende schattingen leverden op dat het al gauw om een hoeveelheid van twee tot vijf kilo gaat. Dat ligt dus in feite in de vrije natuur, in de openbare ruimte, kan zonder enige beperking in aanraking komen met lichaamsdelen. Vreemd.

Goed.
Overeenkomstig het VU-onderzoek is de 150 gram korrels toegevoegd aan 1 liter afgedekt water. Om uit te logen. Gedurende zeven dagen worden de korrels twee keer per etmaal met een houten pollepel omgeroerd en daarna weer afgedekt. Na zeven dagen (donderdag 23 februari a.s.) wordt het ‘korrelwater’ over drie vaasjes verdeeld en in elk vaasje wordt uit een en hetzelfde boeket een roos gezet. Daarnaast worden drie vaasjes geplaatst met leidingwater en ook in die vaasjes wordt een roos gezet. En dan maar kijken wat er gebeurt …

Wordt vervolgd.

Grote hoeveelheden korrels buiten de velden.

De uitloging.

Huiskamervragen
1. Hoeveel autobanden zijn er vermalen voor de twee kunstgrasvelden van BVV’31?
2. Als men al die banden netjes naast en op elkaar op één veld zou leggen, hoe hoog zou dan die ‘bandenmatras’ zijn?

Antwoorden:
1. 40.000
2.bijna 75 cm

Kunstgraskorrels: welles nietes

De inkt van het stuk waarin wordt gemeld dat kunstgras veilig is, is nog niet droog of het volgende bericht waarin wordt gesteld dat dit niet zo is, komt binnen. En de strijd (…) lijkt zich uit te breiden tot/toe te spitsen op het Voorzorgsbeginsel (tweede artikel). Ook lijkt het RIVM meer en meer onder vuur te komen: het verwijt dat deze organisatie heeft gemaakt  naar de VU (‘te snel gepubliceerd’) wordt van steeds meer kanten ook het RIVM zelf tegengeworpen.

Feit is en blijft dat heel veel bespelers van kunstgras na een wedstrijd door glij- en valpartijen een brandwondachtige afschaving van de huid vaststellen – vaak ook met een lichte, oppervlakkige bloeding. Het lijkt waarschijnlijk dat daarbij het rubbergranulaat indirect dan wel direct met de bloedbaan in contact is gekomen. Geen onderzoek naar gedaan …

Bron: AD.nl

Nieuwe website kunstgras-bezorgden

Vanaf 19:00 uur is de website Komvandatgrasaf.nl in de lucht. De site wil een multi-platform zijn voor degenen die (al dan niet op basis van al dan niet betrouwbaar onderzoek) het spelen op kunstgras (rubbergranulaat) onverstandig, onwenselijk dan wel onveilig vinden. En/of vragen hebben over wat nu, hoe verder, hoe stoppen met voetbal, enz.

In NRC van heden staan op pagina 4 en 5 artikelen over de kunstgraskwestie. RIVM blijft beweren dat haar onderzoek en conclusie (‘niks aan de hand, veilig’) volledig betrouwbaar zijn. Daar tegenover staat het VU-onderzoek (met de zebravissen die in ‘rubbergranulaat-water’ dood gingen) en de alom gehoorde opvatting dat deze kwestie in ieder geval over de verkiezingen heen moet worden getrokken en dat er dan daarna wel gekeken kan worden wat het betekent om bijna 2000 kunstgrasvelden te renoveren. Dan gaat het om mogelijk 2000 keer 50.000 euro is honderd miljoen euro – tja, dan is het de moeite waard om de juiste positie te kiezen, ook als dat ten koste gaat van waarheid en gezondheid.

Morgen komt Oog met informatie over het eigen granulaat-onderzoek. Oog gaat aan de uitloog! Stay tuned!

///

Persbericht Kom van dat gras af
persberkunstgras

Afscheid

Buurpoes Teun kwam ook nog even afscheid nemen van …

… de onbekende.

R.I.P. Dick Bruna

Wiens lievelingsbeest niet …?

‘Is me dat effe schrikken…?!’

Fietspassante: ‘Is me dat effe schrikken …?!’
Wat mevrouw?
‘Nou, hier stond toch een bos of zo, met een paar huisies?’
Ja, mevrouw. Nieuwe tijd, hè?
‘Nou zeg, het is me wat. Wordt ut un hotel, of zo?’
Een woning, mevrouw.
‘Nou …, tis me wat.’

Beetje vreemd …

Vanochtend stond er bij het Oog-tuinhek een kartonnen doos met daarin een dode kat(er). Wie iets weet/heeft gezien, gaarne bericht.

Lang verwacht, toch gekomen

Zo’n zeven weken nadat haar voorganger was gerooid, is deze boom vanochtend – eindelijk, volgens aanwonenden – geplaatst op de Korte Molenweg.

Blijk van (w)aardigheid

Dorpsgenoot en makelaar Jacques Walch kreeg vanmiddag het NVM-makelaarsstafje, ter gelegenheid van zijn 25-jarige jubileum.

Ongeveer vier eeuwen geleden telde de “stapelplaats” Amsterdam circa 600 makelaars. De Amsterdamse makelaars hadden zich verenigd in een gilde. Dit makelaarsgilde hanteerde strenge normen en voor het beroepsgedrag en deelde forse boetes uit bij wangedrag. De leden moesten hun vakbekwaamheid kunnen aantonen door middel van een makelaarsstafje. Vanaf 1936 moest bij elke transactie dit stafje aan de twee partijen worden getoond. Het was een houten stafje met aan het ene uiteinde een zilveren dop met het Amsterdamse stadswapen. Aan het andere uiteinde zat een zilveren dop met het monogram MKRS (= MaKeLaaRS). Met de zilveren stempeldoppen bezegelde de erkende makelaar ieder contract.
Tegenwoordig is het makelaarsstafje nog een fraai teken van de waardigheid van het ambt. De Nederlandse Vereniging van Makelaars (NVM) biedt het stafje aan de beëdigde leden aan, als zij van onbesproken gedrag zijn en hun zilveren jubileum vieren.

‘… gewoon leven als dorp.’ – Huh?

* De BEL is weliswaar op 1 januari 2008 actief geworden, maar er is over gepraat vanaf 2005.

Dus …

… ook groot genoeg voor bus – of lightrail – tussen Almere en Hilversum. Met halte Blaricummermeent.