Als er nou één boom gisteren in het Midwintervuur terecht had moeten komen …, dan was het die lompe gemeentespar wel. Het ding was (is) immers de belichaming van zowel de locale ‘kerstboom-gate’ als van de verdeeldheid binnen de armlastige BOV.
Die BOV had ooit ruim 70 leden. Die het bij tijd en wijle best wel met elkaar eens waren. En in andere tijden heftig oneens. Nu telt de BOV nog maar 32 leden – terwijl er in het centrum van Blaricum-Dorp zo’n 80 actieve ondernemingen zijn gevestigd. De BOV wilde – in lijn met de eigen doelstelling van ‘meer reuring in het centrum’ – leuke kerstboompjes neerzetten. Had daarvoor geen geld … Klopte aan bij de gemeente voor een ‘subsidie’. De gemeente gaf het gevraagde bedrag – uw en ons geld. Met als bijkomend besluit dat er dan dit jaar geen grote kerstboom zou komen. Die dus wel kwam. Omdat ‘ie al dan al afgezaagd niet meer was af te zeggen. Lachen.
Toen kwamen dus de 64 boompjes, plus dus die dikke lomperd. Plus allerlei verschillende externe kerstverlichtingen van de diverse winkeliers. Plus de armzalige verlichting van die gemeente-lomperd. Plus als klap op de vuurpijl de BMW-verlichting die de bakker in de gemeentelijke leilindes liet aanbrengen, waardoor er voor de aanvliegroute van Schiphol een noodverordening is afgegeven. (Hallo Tango Delta KL674, u bent er nog niet, repeat u bent er nog niet). Plus de in opdracht van de gemeente mooi versierde leilindes bij Gutter en in de Dorpstraat.
Dat alles bij elkaar straalde vooral de verdeeldheid uit onder de ondernemers (meer dan de helft van de BOV-leden in het centrum is tegen de blauwe zone) en het ambtelijk/bestuurlijke gezwiffelzwaffel van de gemeente/BEL. Van enige saamhorigheid, van echte gezelligheid (‘kom jongens, we gaan vanavond lampjes kijken in het centrum van Blaricum-Dorp en dat is zó leuk en mooi, dat we morgen daar extra veel gaan shoppen’ …), van een echt decembergevoel was geen sprake.
Het lijkt zinvol dat de gemeente de volgende keer niet een locale ondernemer uitknijpt voor het ophangen van wat verlichting, maar zichzelf van een degelijk feestdagen-verlichtingsplan voorziet. In de rubriek ‘kost wat, heb je ook wat’ en ‘noblesse oblige’. Als een der rijkste gemeenten van Nederland is een betere presentatie mogelijk dat de ‘reuring-kakefonie der verdeeldheid’. En los daarvan: kerst gaat (nog steeds) voor velen om gevoel en inkeer en liefde, en bepaald niet om reuring, omzet en winst.
Nou, kan die boom weg?!















2005 (of nog wat eerder)






