Koester de kracht die kleurt
zie haar als hun hoop
breek wat de mens besmeurt
wees zuinig met uw biotoop

Koester de staat van de straat
de schoonheid en haar geur
– niet verkracht nog door de winst –
hoog verheven boven ’t blauwgezeur

Koester de spiegel van uw zijn
en uw schatplicht aan wat komt
passeer bedrog en boekhoudpijn
spreek – zonder leugens uit de mond

Koester kortom ’t collectief bestaan
de essentie van het leven
kom los van die loze welvaartswaan
adem geluk – vooral om door te geven.

Het dorp begrijpen
lukt je niet
achter het mahoniehouten bureau
in je advocatenkantoor vol
duurbetaalde leugens;
je zult moeten ronddwalen
uren dagen maanden
en dan zal stilstand
groei en voortgang blijken
om de ziel te beschermen
tegen dat eendimensionale
van geld en groot en graai

jij zult dat nooit begrijpen
met je scheefgestoken pen
in je sjiek gemaskeerde bedelhand
die nimmer de aarde omwoelde.