Na vele jaren gevraag en gezeur en geattendeer (hallo Deloitte-adviseurs van de bestuurskrachtmeting: neemt u ook deze post even mee?!) heeft de gemeente dit jaar eindelijk iets gedaan tegen het aso-parkeren van asperge-gang(st)ers. Er is een lint gespannen aan de engzijde van de Bergweg. Waarmee voor een ieder duidelijk is gemaakt dat men niet moet parkeren op het aanwezige voetpad langs de eng – des avonds vaak gebruikt door omwonenden om nog een zomers kuiertje te maken voor het slapen gaan.
(Overigens schijnt de gemeente aan een klager te hebben meegedeeld dat er niet kan worden bekeurd, omdat het pad in kwestie geen officieel voetpad is – er staat geen bord bij dat dat aangeeft … De logica van het feit dat er een pad ligt, is kennelijk niet voldoende …)

Gisterenavond zag het er ten dele enigszins begaanbaar uit, …

… maar helaas niet over de gehele lengte – …

… en zulke ‘uitzonderingen’ maken het kuieren dan toch weer onmogelijk c.q. gevaarlijk …

… en dat leidt tot nieuwe irritaties en boosogigheid. En tot de vraag waarom het toch zo moeilijk is voor betrokkenen om in deze de individuele en de maatschappelijke verantwoordelijkheid te nemen.

… met de parkeerbon erbij net zo duur als in een restaurant.

… blijft het om het denken van de parkeerder te doorgronden – en vooral het waarom van het zo ver mogelijk achteruitrijden, zodat de beveiliging voor de fietsers is veranderd in zijn pendant en het ‘extra nut’ voor zowel parkeerder als andere weggebruikers nul is..