Ik zie dat vanuit een hoogwerker duizenden liters water per minuut de boerderij in worden gespoten. Het water reikt tot de bovenkant van de voorramen, de muren staan bol van de waterdruk, maar op het dak grijpt het vuur onverminderd om zich heen. Over de volle lengte van de boerderij tot een meter of tien, vijftien hoog de lucht in. Al dat water en al dat luxe materiaal uit Hilversum, Bussum of weet ik waar, het is te laat. Het is ook nog eens pure waterverspilling.
Ik herinner mij de brand in de houtfabriek van Fecken, op een vrijdagavond in de winter ongeveer halverwege de jaren tachtig. Het is etenstijd en ik krijg de opdracht mijn vader uit de schuur te halen voor het avondeten. Geen vader in de schuur. Geen idee waar hij is. Even later rinkelt de telefoon, een vriendin meldt de brand bij Fecken. We weten meteen waar Henk Eggenkamp, brandweerman, is.

Toen de pieper ging, is hij langs onze voordeur gesprint, geen tijd om zijn brandweerpak mee te grissen die vlak achter de deur hing, door het gat in de heg (speciaal voor spoeduitrukken gecreëerd) naar de kazerne aan de Verbindingsweg. Daar greep hij een reserve-jas en een reserve-helm en sprong in de brandweerautoauto. Op slechts enkele meters naast de houtfabriek liggen twee grote boerderijen met rieten daken. Geen tijd te verliezen.
Onze Blaricumse brandweermannen weten als geen ander dat je alleen kans maakt bij met name rietkapbranden als je er heel, heel snel bij bent. Ik heb respect voor alle extra tijd en extra energie die jullie nu stoppen in de bewaking van de veiligheid van Blaricum!

Blaricumse politiek en regiobrandweer, veel wijsheid bij jullie beslissingen. Houd in jullie achterhoofd dat brand erger is én dat elke seconde telt. Vooral in Blaricum.