Irene van Mancius – Menke wordt door haar echtgenoot en twee zoons naar haar graf gebracht.

Categorie: leven
… zoals het is
Begrafenis van Yolanda Willemstein (Laren, vroeger Melkweg).

Voor de toekomst
Samengevat: deze KPN-medewerkers controleren op de Stachouwerweg of de kabels voldoende gestapeld zijn, zodat in de nabije toekomst niet twee maar vier lijnen naar de consument kunnen worden gebruikt – of zoiets.

Herinnering aan Hendrik herplaatst
Het monument ter herinnering aan de in 1903 doodgeschoten Hendrik Smit heeft zijn definitieve plaats gekregen op hoek Schapendrift/Hendrik Smitlaantje, vlakbij de plaats van de fatale schietpartij.



Morgenmiddag …
… gaat het plastic eraf.

Bestrijd het kwaad, behoed het goede …
… wees altijd bereid
wie of wat dan ook
te bevrijden.

Ja, ik heb herdacht

In dit gebouw
waar zijn geloven is misbruikt
en hun vertrouwen is gekruisigd
kon ik nu niet herdenken
In dit gebouw
uitgeleend een uurtje aan de oude rouw
maar walmend van vernieuwd bedrog
kon ik nu niet herdenken
In dit gebouw
waar het goede van zijn schepping
verwoest is door karaktermoord
kon ik nu niet herdenken
Dit gebouw – ooit zingend vol
van golvend gevend leven
is nu de kille drager
van verscheurde waardigheid
een bitter monument
voor gebroken overtuigingen
Ja, ik heb herdacht
degenen die de kogels vingen
en vergingen in het kamp
ja, ik heb herdacht
de kogelgaten in haar moeders trui
die met touwtjes waren dicht te maken
– opdat ook ik zal blijven waken
voor elke vuile hand
die het hart van alle vrijheid
grof of gluiperig zou willen kraken
zelfs als dat zal zijn
in gods naam.
Bloesemblaadje
Ook in die laan
Dwarrelde stil en voorbestemd de bloesem
Niet verstoord door de gitzwarte vleugel
Die liefde en haar lentelach
Zou verbrijzelen tot
Een spoor van kapot gehuilde tranen
Ook in die laan
Bewoog de tijd zich altijd keurig traag
Totdat zij plotseling werd gestopt
En weer, en weer …
En doodstil bleef toen elk uur werd gewenst
Dat alle tijd was terug te zetten
Ook in die laan
Waar de zon gewoon het leven scheen
Liep ik loodzwaar rond te kijken
En zag de kwelling verder kruipen
Van de Facebook-lach vlak voor
De onvoorstelbaarheid achter de haag
Ook in mijn vaderhoofd
Scheurden vloeken, brandde haat
Spoten analyses alle zinnen
En kanten zonder mededogen
In de scherpe kleurloosheid van zwart
En trillend wit – asgrauw bedekt
En ook in mijn vaderziel
Brak het – door het medelijden
Voor haar wier glorie
Van de toekomst en het leven
Werd geroofd en onttoverd
Tot een trits gestolde vragen
Toen ik mijn hart ging volgen
En in die laan mijn hand uitstak
Dwarrelde er gewoon een blaadje in
Ik wist dat ik niets meer kon dan hopen
Dat ook in haar gestrekte hand
Teder ooit een bloesemblaadje landt.
Genieten

Gevonden

Caddie

Rustdag van het mobieltje
Da’s vandaag – hier info. De foto? Een ‘rustmobieltje’ rondtollend op de keukentafel en gefotografeerd met lange sluitertijd.

In de beste droger

Ook

Mooi zo

